NAH een leven

Soms denk ik wel eens terug aan die ‘goede’ oude tijd…wat klinkt dat als een oude vent en zo oud ben ik niet. Maar ik zie twee periodes in mijn leven; van voor de hersenbloeding (‘goede’ oude tijd?) en één van na mijn hersenbloeding! Van geboorte 1977 tot 2008 en van 2008 tot het heden… goede plaats ik tussen ‘ ’, want ik vraag me af of beide perioden niet iets ‘goeds’ hebben? Voor mijn hersenbloeding heb goed geleefd. In 1977 geboren in Harderwijk en na een jaartje verkast naar het rustieke plaatsje Emmen, hier heb 18 jaar gewoond… Op verschillende  scholen gezeten daar, we verhuisden wel eens; de enige wijk in Emmen waar ik nooit gewoond heb is Emmermeer…hihi In 1995 gaan studeren in Zwolle aan Hogeschool Windesheim…SPH en in oktober dat jaar, eerst met de trein heen en weer, ben ik daar op kamers gaan wonen! Na een heftig studentenleven en nadat ik mijn diploma haalde in 2001 (ik deed 6 jaar over een 4 jarige studie) ben ik eerst bij het JIP gaan werken, was onderdeel van B...

Een buik, buikje, buikjes. Bij een leeftijd ergens krijgen alle mannen het…een buikje, een pens….geen sixpack. “Goed gereedschap hangt onder een afdakje!” Amahoela! Het oog wil ook wat en wat vinden vrouwen nu bij mannen aantrekkelijk? (of wat wordt ons door anderen aangepraat?) Een platte buik, een sixpack… Wij, als mannen, maar trainen om aan dit ideaalbeeld te voldoen…zweten, oefenen…oefenen en nog eens oefenen, maar hoe ouder je word des te meer moet je doen om aan dit ideaalbeeld te voldoen; minder biertjes, minder tussendoorrtjes, minder snacken, opletten wat je eet, naar een sportschool. Om maar aan het beeld te voldoen en nog zegt ze “Zie ik daar nu een buikje?”, werken we er hard aan…krijg je dit! Maar voor iemand, zoals ik, in een rolstoel is het vele malen moeilijker! Ik kan niet naar een sportschool, ik zit de hele dag op mijn gat…nou dan komt dat buikje wel! En opletten wat ik eet, minderen met alles. Terwijl ik een levensgenieter ben…ik lust wel een biertje, ...

Ooit las ik een boek van Kluun "Help ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt!" hierin zat ook een hoofdstuk over dit onderwerp, met veel lege pagina's "seks tijdens de zwangerschap"...lege pagina's, grapje natuurlijk. Over dit soort onderwerpen schrijf je niet...seks tijdens de zwangerschap, seks als je NAH hebt...schrijven niet, men leest er graag over, zoals jij nu doet! Ik heb er smakelijk om kunnen lachen, jij hoop ik ook! ...

Actief zijn, op verschillende gebieden. Computeren gaat mij prima af, lezen…ach, e-books (e-reader heb ik) of boeken met een harde kaft…als ik met mijn coördinatie maar voorzichtig ben met een bladzijde omslaan (anders scheurt deze of heb ik hem ineens in mijn hand), tv kijken, muziek luisteren. Dit blijft mijn passie, muziek…door muziek kanaliseer ik mijn emoties, muziek helpt mij bij verwerking van mijn NAH. Door muziek kan ik het een plekje geven, moeilijk om dit uit te leggen. Voor de hersenbloeding kocht ik muziek al vaak met emotie, als het ware reflecteerde de gekochte muziek mijn gevoel op dat moment. Nog als ik sommige cd’s opzet weet ik nog precies hoe ik mij op dat moment voelde en waarom ik het kocht, daarom is mijn inmiddels immense cd collectie ook zo divers…van Marlyn Manson tot Björk zeg ik vaak daarom. Een favoriete band van mij is The Doors, waarom? Deze muziek spreekt mij aan, raakt mij…voorbeeld: in de Vogellanden, in het begin, kon ik alleen naar deze muziek ...

Langs het voetbalveld staan om hem aan te moedigen op zaterdag, boodschapjes halen, even het centrum van Zwolle in en overleggen of er iets op tv komt of gaan we een filmpje huren? Niemand kan de tijd terugdraaien…ook al zou je het soms willen. Het gaat/kan niet, helaas… Zou ik het willen? Ja en nee, dubbel toch…als het niet gebeurd was zou ik vele mensen niet hebben leren kennen, geen boek geschreven, Kampen niet zo goed leren kennen, mijn zoon nooit kunnen leren om niet op te geven (wat ook op je pad komt)…zo kan ik nog veel bedenken, ik ben vast iets vergeten…dat heb je met hersenletsel soms (vergeet je weer wat). Ook soms lekker als excuus te gebruiken “oeps vergeten…hersenletsel…” (grijns…hihi) Eten in een restaurant, samen…bestek vasthouden. Niet gek aangekeken worden als je de bestelling doet…”wie rijd er terug?” dan zeg ik “ik wel hoor” Thuis gekomen breng ik Thomas naar bed, stop hem in, geef hem een kus en loop de trap af naar beneden…oh…de benen even op de bank, ik ...

Iedereen denkt wel eens aan het onmogelijke, ik ook…soms denk ik “was het maar nooit gebeurt, wat dan?” Dit kan niet, maar zonder dat ik er depri van word, denk ik wel eens…als de hersenbloeding nooit gebeurd was, hoe had mijn leven er dan uitgezien? Daar gaat deze blog over; mijn ideeën, mijn bedenksels…het kan niet, maar soms bekruipt mij de gedachte… Donderdag 24 januari 2008...het was een doodnormale dag,  ik stapte onder douche zoals ik altijd deed voor ik naar mijn werk ging (zo begon ik mijn blog “de dag dat mijn leven veranderde”)…nu mijn hersenspinsel: Klaar met douchen…aankleden, kijken hoe het Thomas gaat, Thekla een kus geven, ontbijten en dan in de auto naar mijn werk… Geen ambulance, geen ziekenhuis opname, geen operaties, geen revalidatie, geen rolstoel. Thuis wonen, autorijden, koken, werken, een “normaal” leventje. Geen zorg nodig, geen indicatie…gewoon Thomas zien opgroeien, zijn verjaardagen gewoon vieren…nog samenwonen. Zelf dingen kunnen doen, gewoo...

Vervolg… Structuur is het woord, zonder kan ik minder genieten van de vakantie. En genieten wil ik, lekker eten, lekker drinken, spelletjes doe, er op uit gaan…dit alles zal niet mogelijk zijn zonder mijn structuur. Zonder deze structuur heb je chaos…chaos in mijn hoofd, chaos overal en kan minder genieten. Vakantie staat voor genieten dus ook voor structuur (indirect). Ik wil geen chaos, niet in mijn hoofd, niet op mijn vakantie…nergens! Dit, deze chaos, gun ik niemand…geen structuur. Iedereen heeft wel een vorm van structuur nodig, alleen ik nu nog veel meer…ik omarm het, het zorg voor rust. Rust in mijn hoofd, rust tijdens vakantie, rust tijdens alle dagelijkse dingen! Vakantie voor mij is niet gemakkelijk, je bent altijd afhankelijk van anderen. En dit maakt dat ik niet alleen op vakantie kan, nooit meer… Altijd afhankelijk voor zorg, eten… Lol maken, genieten dit gaat niet meer voor mij zonder die structuur. Alleen is ook maar alleen, ik kan wel in groep…zijn ...