NAH een leven

1 januari 2020. Jeetje, na een paar colaberenburg, wat vette oliebollen en worst wakker geworden uit mijn ‘comateuze’ slaap. Nou ja slaap…om 23:45 gisteravond naar mijn bedje gerold, helaas alleen, maar in deze toestand maar beter ook denk ik…veel actie zit er niet meer in mij! Geen geknal aan mijn kop, nee ‘comateuze’ slaap. Ook kon ik na het zien van een slechte oudejaarsconference op RTL4 ook in coma raken, alleen de drank erbij versnelde dit proces gelukkig! Tijd. Een normaal iets, ook voor mij…het is er altijd, klokken, wekker en op je telefoon. Maar mijn beleving is anders en dit komt het beste naar voren bij afspraken. Een ‘normaal’ iemand (niet dat ik niet normaal ben maar een mens zonder NAH bedoel ik) kan het niet zoveel schelen als iemand iets te laat komt op een afspraak…ik voor mijn letsel ook niet! Kon schakelen en dacht toen “ach…whatever” maar nu vreet mij op en ‘bijt mijn nagels’ (niet echt maar bij wijze van spreken). Ik kan er niet mee omgaan, nu denk ik ‘tij...

Ik weet nu al dat ik slapend het nieuwe jaar begin, om 23:58   ga ik naar bed. Vuurwerk trotserend, de knallen dan, om toch in slaap te komen nuttig ik wat alcoholische versnapering (lees: veel) Wat was 2019 voor een jaar? Wat steekwoorden; vakantie, verandering, ontdekken, inclusie, klimaat, wereldkampioen, gin, vriendschap, onverschillig, verdriet, genot, muziek…   In dit jaar heb ik kennisgemaakt met twee, voor mij, nieuwe zangeressen en meteen was ik wel even onder de indruk. In 2019 ontdekte ik de zangeressen Billie Eilish en Jessie Reyes. Van de eerste heb een cd aangeschaft en van de tweede nu nog via Spotify, maar in 2020 een cd? Einde van een jaar mogen lijstjes niet ontbreken, naast luisteren naar de lijst der lijsten ‘de Top 2000’ volgen hier mijn lijstjes van 2019: Cd’s: 1.        LANA DEL REY “Norman Fucking Rockwell!” 2.        THE NATIONAL “I Am Easy To Find” 3.   ...

Tja beperkingen en de beleving ervan in de verschillende seizoenen, mooi onderwerp en goed dat het aangeven werd. Maar wel een lastig thema…de beperkingen zijn al zo verschillend, de seizoenen ook en de beleving van de seizoen is ook afhankelijk van de beperking die je hebt. Dus kan ik alleen vertellen over mijn beleving van de seizoenen. Mijn favoriete seizoenen zijn de lente en zomer, maar de herfst en winter hebben ook wel iets. Omdat ik in een rolstoel zit, heb ik een hekel aan regen, omdat je zit en mij zittend voortbeweeg word ik kletsnat als het regent! Om een voorbeeld te noemen: ik was een keer met een vriend naar een theater voorstelling, dichtbij maar wel met mijn tempo minuutje of tien lopen (ik ‘loop’ met mijn rolstoel; gebruik niet mijn handen en armen om mijn rolstoel voor te bewegen maar mijn benen…trippelen noemt men dit) heen was het droog…terug regende het keihard en in die tien minuten terug was ik zo nat geworden dat zelfs mijn onderbroek nat was! Soms k...

Geen inspiratie hebben, niet weten waarover je het wilt hebben in een blog. Dit had ik in september, gewoon geen zin omdat je niet weet waarover je wilt schrijven en je wilt ook geen onzinnigheid opschrijven, dus koos ik ervoor om een maandje over te slaan… Soms vraag je de hulp in van anderen om hopelijk een inspiratie ‘boost’ te krijgen, dit werkt vaak, maar vorige maand tot mijn spijt niet. Nu verwachten jullie een blog van mij die staat, super is…maar ik hoop dat ik aan deze verwachting kan voldoen. De druk is hoog en deze druk leg ik mijzelf op en ik hoop dat dit niet verlammend werkt. Allereerst wil ik benoemen dat ik het waardeer dat jij de tijd neemt om mijn blog te lezen, dit wil zeggen dat jij je interesseert in mij en mijn hersenspinsels voor lief neemt. Ik ben deze blog ooit begonnen om iedereen in mijn omgeving te informeren over hersenletsel, wat is dit, wat is NAH en hoe is het, voor mij, om te leven met hersenletsel, en ook om zelf het allemaal te verwerken ...

Allereerst wil ik het even hebben over ‘overprikkeling’; ik kreeg na mijn vorige blog de volgende…terechte…opmerking: Ik vind je blog zeker goed- dankjewel voor het delen. Niet iedereen met hersenletsel lijd aan overprikkeling. Wel onder snel prikkelbaar zijn, het typisch korte lontje. Je koos het woord -"Geprikkeld?". Zet je het gelijk met Overprikkeling? Ik ben er blijkbaar steeds voorzichtiger met het woord, want steeds meer mensen gebruiken overprikkeling als term van soort van overbelasting in het hoofd. Dan zijn het mensen met en zonder NAH. Ik ben bvb eind van de dag snel geprikkeld-prikkelbaar- kort lontje. Maar dat is duidelijk anders bij mij, wanneer ik overprikkeld ben, dan ben ik ziek van prikkels. Mijn reactie: bij iedereen anders klopt, maar ik noem het zeker overprikkeling...ben snel geprikkeld zeker aan het einde van de dag, maar omdat je hele dag prikkels krijgt en deze sla je op en omdat de hersenen beschadigd zijn wordt di...

Ik ben nu extra gevoelig voor prikkels, dus ik heb nu ik hersenletsel heb last van overprikkeling. Maar wat is dit precies? De meesten van jullie weten het allang, maar voor de lezers onder jullie die het nog nieten…even een uitleg: Een explosie in je hoofd Door hersenletsel kan het filter in je hoofd dat prikkels filtert, kapot zijn. Daardoor komen alle prikkels, zoals geuren en geluiden maar ook gedachten, keihard binnen. Er is in dit geval sprake van overprikkeling, waardoor de hersenen teveel te verwerken krijgen en het zenuwstelsel op tilt slaat. Met alle gevolgen van dien. De ene ervaart het als een explosie of een kermis in zijn hoofd, de ander als constante chaos of zelfs stekende pijn. (bron: https://www.verdermethersenletsel.nl/thema-s/overprikkeling ) Enkele sites met goede informatie voor de geïnteresseerde lezers: ·          https://www.overprikkeling.com/ ·        ...

Dat ik zo nu en dat boos word weet men, dat ik kan ‘flippen’ zoals ik extreem boos worde noem heeft men soms helaas aan de lijve er varen. Ik wist dat ik geen rem meer heb op boosheid, okay ik lieg een mindere rem…dat hersengebied dat het signaal afgeeft dat er op rem moet worden getrapt heet ventro-laterale prefrontale cortex…en bij is daar iets niet in orde, het heeft schade. En waarschijnlijk is de schade zo groot dat het niet in actie komt als het echt nodig is. Waar komt extreme woede vandaan? Het onderzoek van de Maastrichtse wetenschapster is een voorbeeld van opbloeiende interesse in deze vraag. Door de komst van nieuwe technieken kunnen neurobiologen en psychologen gedetailleerder in kaart brengen welke hersengebieden een rol spelen in het ontstaan en remmen van woede. Daar is haast bij, want ongecontroleerde woede vormt een bedreiging voor de samenleving. Ben ik nu een gevaar voor de samenleving? Ongecontroleerde woede-uitbarstingen, geen rem er meer op, nee de ge...