Doorgaan naar hoofdcontent

Onbegrijpelijk onbegrip...

Mijn leven hing aan een zijden draadje en zonder die operatie toen, had ik niet meer geleefd… heftig, maar het is waar! Ik kan mij dit niet voorstellen, dood zijn…er niet meer zijn vreemd. Daar moet niet aan denken; mijn zoon niet zien opgroeien, mijn ouders niet meer zien, vrienden missen… Nee ik had genoeg om voor te knokken; mijn leven.



Ook al is het nu, met al mijn overgebleven beperkingen, anders dan ik mij had voorgesteld…ik had dit niet willen missen! Mijn zoon groot zien worden, mijn ouders…voor hun is het ook wat; eerst had je een zoon die ondanks alles ‘gewoon’ was en nu heb je een zoon met flinke beperkingen. Maar ik zie ze nog…verliefd zijn, met pensioen gaan, genieten van hun kleinzoon, met mij op pad gaan, vakanties, kerstdiners, etc… Dit had ik niet willen missen hoor, moeilijk is het en emotioneel. Bij dit soort momenten denk ik wel eens ‘dit had ik kunnen missen’, niet vaak hoor, maar soms wel…



Rekening houden met mijn beperkingen moet ik altijd, mijn omgeving dus ook. Er moet altijd, mits ik erbij ben, gedacht worden ‘of Emil zich kan redden’ (roelstoelvriendelijk, draaimogelijkheid, invalidentoilet of een ruim gewoon toilet(i.v.m. rolstoel)). Hierdoor kan ik veel plekken niet komen, maar op die plekken waar ik wel kan komen (kroegen, restaurants, theaters, bioscoopjes, winkels, huizen…etc), kom ik dan ook vaker. Rekening houden met mijn beperkingen maakt dat ergens rustig kan zijn en meer geniet, zonder mij druk te maken om de omstandigheden of deze wel aan mijn beperkingen voldoen. Maakt mij veel rustiger…in mijn hoofd en in mijn gedrag (beter concentreren, meer energie). Veel om rekening mee te houden… ook bij vakanties, hierover schreef ik in eerdere blogs.

Rekening houden met mijn beperkingen…soms betrap ik mij er op dat ik ergens niet naar toe ga ondanks dat ik wel zou kunnen, soms heb ik geen om te vragen mijn beperkingen mee te nemen of dat ik anderen niet tot last wil zijn. De beperkingen van mij beperken mij dan, soms schaam ik mij hiervoor; telkens rekening houden met mij ‘die lastige Emil’. De beperkingen beperken je weldegelijk! Veel panden of gebouwen zijn niet berekend voor mensen met een beperking, dus kom ik er niet binnen…


Ik was een keertje in de free record shop (toen bestond deze nog in Kampen) ik wilde ff draaien, maar het was zo smal…en daar gingen de cd’s en rek, KABOEM! Sorry zei ik, gelukkig gaf de winkelier mij begrip en toen zei hij: ”Ja, helaas, onze winkel is niet gemaakt voor rolstoelgebruikers dus geen sorry, van mijn kant sorry”  Dit hoor je niet vaak, meestal hoor je “Stomkop” of “kun je niet uit je doppen kijken?””, “Dat wordt dokken…”  Begrip krijg je niet vaak en door mijn andere beperking heb ik een kort lontje dus geef ik de winkelier vaak  de wind van voren in plaats van geld… Jammer dan, denk ik vaak, moeten ze maar rekening houden met de beperkte medemens!  Dat gebeurt niet vaak, maar als het wel gebeurt zeg ik het ook wel hoor, soms geef ik dan een complimentje…


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

I AM BACK BABY

  23 september schreef ik mijn laatste blog…veel is gebeurd tussen toen 23 september 2023 en nu 24 oktober 2024. Jezus wat is er veel gebeurd, even een lijst(je): verhuist, Thomas afgestudeerd mbo’er, 15 kilo erbij (WTF), nieuwe collega bij Vogellanden (mijn nieuwe leidinggevende maar ook meer collega), sporten twee keer per week, zelf koken, tatoeages, leukste weekend ooit gehad, oorlog Oekraïne, oorlog Gaza, Trump, de grote eikel, weer herkozen als president van USA (= domste president ever), gezeik met het CAK (what is new?), intimiteit, nieuwe muziek en oude muziek, twee verkiezingen (volgende week 2 e ).   Teveel om op te noemen in een lijst(je), maar ik schrijf deze blog weer omdat ik dacht dat ik er klaar mee was, niet dus. Schrijven geeft rust in mijn hoofd, ‘van je afschrijven helpt de mind’ en deze bewering is waar! Niet dat ik de afgelopen jaren onrustig ben geweest, zeker niet hoor; muziek heb ik nog om mijn emoties te kanaliseren, nieuwe therapie die mij rust br...
4 reacties
Meer lezen

WHO CARES?

  Deze fucking maatschappij is veel harder geworden in de afgelopen 35 jaar, als het al niet langer is! Eerder kon je nog demonstreren, je mening verkondigen, hield jij je aan regels, ook verkeersregels. Waren we tolerant als Nederlanders; kon als vrouw gewoon over straat zonder lastig gevallen te worden (ook in de nacht), hand in hand over straat lopen, met keppeltje op lopen… vroeger was het beter! Maar echt hoor, zonder te klinken als een zeurende oude man, het was ook beter voor de komst van de sociale media ! Het heeft ons dichterbij elkaar gebracht , maar ook veel muren om ons heen gezet, ons uit elkaar getrokken. We kregen geschiedenisles in hoe de verzuiling in de jaren 70 verdween, maar met de komst van de sociale media is er een nieuwe, nog duidelijkere verzuiling ontstaan. En AI verergert dit nog meer! De sociale media heeft ons, mij, niet alleen negativiteit gebracht; wat ik al eerder zei het heeft ons ook dichterbij elkaar gebracht, zonder kon ik niet in mijn situati...
2 reacties
Meer lezen

ACCEPTATIE IS K*TWOORD

  Ik zeg altijd dat ik het niet accepteer wat mij is overkomen, maar dat je er mee leert leven! Acceptatie is een kutwoord! Acceptatie van iets is stilstand en passief vind ik! En ook in een boek wat ik las ‘ ik mis mij ook – leven met niet aangeboren hersenletsel’ van Masha Kamphuis & Ronald Giphart   kwam ik deze opmerking van Mascha tegen: “Ik denk dat acceptatie, om dat rotwoord toch te gebruiken, uiteindelijk betekent dat je je minder afzet tegen je nieuwe zelf.” Hier kan ik wel gedeeltelijk mee eens zijn, je accepteert nooit wat je is overkomen, maar ik accepteer wel dat ik mij minder afzet tegen mijn nieuwe zelf. Deze acceptatie (vind het nog steeds een kutwoord) is een proces van jaren geweest, jaren ermee leven, jaren ermee dealen, er over schrijven, er met je naasten erover praatten, uitleggen…bewustwording creëren over mijn nieuwe ik. In het boek vind je ook deze handige tips: (ik heb ze wel beetje aangepast, maar ze komen uit het boek ‘IK MIS MIJ OOK – lev...
Een reactie posten
Meer lezen