Doorgaan naar hoofdcontent

WONEN


Vijf jaar woon ik al in Kampen…veel medewerkers zien komen en gaan, ook bewoners. In een woonvorm wonen is echt anders. Als iemand in 2000 had gezegd “In 2015 woon je in een woonvorm” had ik ze voor gek verklaard, maar in 2008 veranderde mijn leven compleet! Van zelfstadig leven naar zorgafhankelijk en niet meer zelfstandig kunnen leven/wonen…



Vijf jaar nu in een woonvorm voor mensen met NAH, zoveel verschillen tussen bewoners, maar allemaal 1 ding gemeen; hersenbeschadiging!

Bij een woonvorm denk je al gauw dat men niet zelfstandig woont, maar dat is hier niet. Hier streeft men naar een zo’n groot mogelijke zelfredzaamheid en waar nodig geeft men hulp. Je heb je eigen appartement, je eigen spullen en je doet je eigen ding…en als je hulp met iets nodig hebt, kun je bellen en komen ze om je te helpen. Overdag heb je de mogelijkheid, in mijn indicatie staat het ook, om naar het ActiviteitenCentrum (AC) te gaan. Ik ben nooit echt een fan van het AC geweest, maar de mogelijkheid was er…in september van dit jaar stop ik met deze ‘favoriete’ bezigheid van mij!
Wonen, terwijl ik dit schrijf, word mijn kamer schoongemaakt…omdat mij dit veel energie kost, ik doe wel wat dingen (mijn vrouwelijke kant) maar de grote dingen laat ik doen. Het is ook wel makkelijk, maar ook een noodzaak…want stoffen of iets opvouwen kost mij zoveel energie dus laat ik het liever even door anderen doen en kan ik mijn energie voor andere dingen gebruiken.

Zelfstandigheid is voor mij van belang, maar nu moet ik wat zelfstandigheid inleveren, maar 80% doe ik zelf, dus nog genoeg zelfstandigheid…ik moet er ook niet aan denken om mijn zelfstandigheid grotendeels te verliezen!



Op 18 juni jl. viel ik in de badkamer, om een lang verhaal kort te maken; heup links gebroken! Dus per ambulance naar het ziekenhuis, geopereerd…paar dagen daar gelegen, nu thuis. Wel fysiotherapie en ik heb een gedeelte van mijn zelfstandigheid moeten inleveren… Dit zal gelukkig van tijdelijke aard zijn zolang mijn herstelperiode duurt (hoop niet lang en daar werk ik hard aan!)

 Het wonen hier is goed; krijg hulp als ik het nodig ben, ontvang bezoek, ik kan zo de stad in, met mooi weer terrasje pakken, ergens eten, bioscoopje of theater bezoeken…en nog wel meer! Ondank mijn beperkingen, de reden ook dat in een woonvorm woon

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

I AM BACK BABY

  23 september schreef ik mijn laatste blog…veel is gebeurd tussen toen 23 september 2023 en nu 24 oktober 2024. Jezus wat is er veel gebeurd, even een lijst(je): verhuist, Thomas afgestudeerd mbo’er, 15 kilo erbij (WTF), nieuwe collega bij Vogellanden (mijn nieuwe leidinggevende maar ook meer collega), sporten twee keer per week, zelf koken, tatoeages, leukste weekend ooit gehad, oorlog Oekraïne, oorlog Gaza, Trump, de grote eikel, weer herkozen als president van USA (= domste president ever), gezeik met het CAK (what is new?), intimiteit, nieuwe muziek en oude muziek, twee verkiezingen (volgende week 2 e ).   Teveel om op te noemen in een lijst(je), maar ik schrijf deze blog weer omdat ik dacht dat ik er klaar mee was, niet dus. Schrijven geeft rust in mijn hoofd, ‘van je afschrijven helpt de mind’ en deze bewering is waar! Niet dat ik de afgelopen jaren onrustig ben geweest, zeker niet hoor; muziek heb ik nog om mijn emoties te kanaliseren, nieuwe therapie die mij rust br...
4 reacties
Meer lezen

WHO CARES?

  Deze fucking maatschappij is veel harder geworden in de afgelopen 35 jaar, als het al niet langer is! Eerder kon je nog demonstreren, je mening verkondigen, hield jij je aan regels, ook verkeersregels. Waren we tolerant als Nederlanders; kon als vrouw gewoon over straat zonder lastig gevallen te worden (ook in de nacht), hand in hand over straat lopen, met keppeltje op lopen… vroeger was het beter! Maar echt hoor, zonder te klinken als een zeurende oude man, het was ook beter voor de komst van de sociale media ! Het heeft ons dichterbij elkaar gebracht , maar ook veel muren om ons heen gezet, ons uit elkaar getrokken. We kregen geschiedenisles in hoe de verzuiling in de jaren 70 verdween, maar met de komst van de sociale media is er een nieuwe, nog duidelijkere verzuiling ontstaan. En AI verergert dit nog meer! De sociale media heeft ons, mij, niet alleen negativiteit gebracht; wat ik al eerder zei het heeft ons ook dichterbij elkaar gebracht, zonder kon ik niet in mijn situati...
2 reacties
Meer lezen

ACCEPTATIE IS K*TWOORD

  Ik zeg altijd dat ik het niet accepteer wat mij is overkomen, maar dat je er mee leert leven! Acceptatie is een kutwoord! Acceptatie van iets is stilstand en passief vind ik! En ook in een boek wat ik las ‘ ik mis mij ook – leven met niet aangeboren hersenletsel’ van Masha Kamphuis & Ronald Giphart   kwam ik deze opmerking van Mascha tegen: “Ik denk dat acceptatie, om dat rotwoord toch te gebruiken, uiteindelijk betekent dat je je minder afzet tegen je nieuwe zelf.” Hier kan ik wel gedeeltelijk mee eens zijn, je accepteert nooit wat je is overkomen, maar ik accepteer wel dat ik mij minder afzet tegen mijn nieuwe zelf. Deze acceptatie (vind het nog steeds een kutwoord) is een proces van jaren geweest, jaren ermee leven, jaren ermee dealen, er over schrijven, er met je naasten erover praatten, uitleggen…bewustwording creëren over mijn nieuwe ik. In het boek vind je ook deze handige tips: (ik heb ze wel beetje aangepast, maar ze komen uit het boek ‘IK MIS MIJ OOK – lev...
Een reactie posten
Meer lezen