Doorgaan naar hoofdcontent

HET KAN IEDEREEN OVERKOMEN!

Deze week bleek maar weer; het kan iedereen overkomen hersenbeschadiging. Een medewerker hier kreeg op het werk een herseninfarct! De hersenen zijn een gevoelig orgaan, want als daar wat gebeurd reageert je hele lichaam. Bij haar blijft waarschijnlijk geen restschade achter, maar je weet nooit…er is altijd wel iets veranderd, dat zal bij haar niet anders zijn!

Een herseninfarct is echt anders dan een hersenbloeding…meer informatie over de verschillen: http://neurologie.mmc.nl/nieuwsoverzicht/hersenbloeding_en_herseninfarct_dat_is_toch_hetzelfde Even kort; een infarct in de hersenen is dat er een bloedprop in een bloedvat zorgt voor een afsluiting van toevoer van zuurstof naar de achtergelegen cellen…en een bloeding in de hersenen is het gevolg van een geknapt of gescheurd bloedvat in de hersenen of zoals bij mij in en om de hersenen.



Het komt zo dichtbij, daarom doet het mij veel! Ik besefte altijd al dat dit iedereen kan overkomen, maar dan nog…een medewerker, ziekenhuis, revalidatiecentrum… Ik ken deze route en wat doe je er aan? Niets…bij mij duurde het even deze route, voor deze medewerker korter gelukkig. Ik heb veel overgehouden, wat beperkingen gekregen…wat zal deze medewerker overhouden? Zowieso veranderd er emotioneel iets, op het gebied van prikkels ook wel, maar in welke mate? Door deze blog en mijn boek heb ik mijn dingetje, de bloeding, een plekje gegeven, van mij afgeschreven. Het heeft mij geholpen, ik hoop dat zij het ook plek kan geven… Middels een blog of anders of hoe het bij haar werkt, dus wat voor mij heeft geholpen hoeft voor haar niet te helpen…voor iedereen werkt het weer anders.

Ik heb een lange weg gelopen en loop nog, je blijft dat doen, ook de medewerker. Al zal haar weg iets minder hobbels bevatten, maar ondanks dit verschil zal de pijn en het verdriet niet minder zijn! Je omgeving, je netwerk, zal dit moeten opvangen en hierdoor kracht geven…een luisterend oor zijn, een stimulans!




Als ik dit schrijf is het al weer even geleden, maar maakt het niet minder erg… Wat moet ik verder zeggen…je kunt het je pas voorstellen hoe het is als het jezelf overkomt!

Reacties

Populaire posts van deze blog

I AM BACK BABY

  23 september schreef ik mijn laatste blog…veel is gebeurd tussen toen 23 september 2023 en nu 24 oktober 2024. Jezus wat is er veel gebeurd, even een lijst(je): verhuist, Thomas afgestudeerd mbo’er, 15 kilo erbij (WTF), nieuwe collega bij Vogellanden (mijn nieuwe leidinggevende maar ook meer collega), sporten twee keer per week, zelf koken, tatoeages, leukste weekend ooit gehad, oorlog OekraĆÆne, oorlog Gaza, Trump, de grote eikel, weer herkozen als president van USA (= domste president ever), gezeik met het CAK (what is new?), intimiteit, nieuwe muziek en oude muziek, twee verkiezingen (volgende week 2 e ).   Teveel om op te noemen in een lijst(je), maar ik schrijf deze blog weer omdat ik dacht dat ik er klaar mee was, niet dus. Schrijven geeft rust in mijn hoofd, ‘van je afschrijven helpt de mind’ en deze bewering is waar! Niet dat ik de afgelopen jaren onrustig ben geweest, zeker niet hoor; muziek heb ik nog om mijn emoties te kanaliseren, nieuwe therapie die mij rust br...

WHO CARES?

  Deze fucking maatschappij is veel harder geworden in de afgelopen 35 jaar, als het al niet langer is! Eerder kon je nog demonstreren, je mening verkondigen, hield jij je aan regels, ook verkeersregels. Waren we tolerant als Nederlanders; kon als vrouw gewoon over straat zonder lastig gevallen te worden (ook in de nacht), hand in hand over straat lopen, met keppeltje op lopen… vroeger was het beter! Maar echt hoor, zonder te klinken als een zeurende oude man, het was ook beter voor de komst van de sociale media ! Het heeft ons dichterbij elkaar gebracht , maar ook veel muren om ons heen gezet, ons uit elkaar getrokken. We kregen geschiedenisles in hoe de verzuiling in de jaren 70 verdween, maar met de komst van de sociale media is er een nieuwe, nog duidelijkere verzuiling ontstaan. En AI verergert dit nog meer! De sociale media heeft ons, mij, niet alleen negativiteit gebracht; wat ik al eerder zei het heeft ons ook dichterbij elkaar gebracht, zonder kon ik niet in mijn situati...

ACCEPTATIE IS K*TWOORD

  Ik zeg altijd dat ik het niet accepteer wat mij is overkomen, maar dat je er mee leert leven! Acceptatie is een kutwoord! Acceptatie van iets is stilstand en passief vind ik! En ook in een boek wat ik las ‘ ik mis mij ook – leven met niet aangeboren hersenletsel’ van Masha Kamphuis & Ronald Giphart   kwam ik deze opmerking van Mascha tegen: “Ik denk dat acceptatie, om dat rotwoord toch te gebruiken, uiteindelijk betekent dat je je minder afzet tegen je nieuwe zelf.” Hier kan ik wel gedeeltelijk mee eens zijn, je accepteert nooit wat je is overkomen, maar ik accepteer wel dat ik mij minder afzet tegen mijn nieuwe zelf. Deze acceptatie (vind het nog steeds een kutwoord) is een proces van jaren geweest, jaren ermee leven, jaren ermee dealen, er over schrijven, er met je naasten erover praatten, uitleggen…bewustwording creĆ«ren over mijn nieuwe ik. In het boek vind je ook deze handige tips: (ik heb ze wel beetje aangepast, maar ze komen uit het boek ‘IK MIS MIJ OOK – lev...