NUTTIG RONDFLADDEREN! EINDELIJK NUTTIG!!

Eerder in een blog schreef ik dit:

“Ik ben al heel lang opzoek naar vrijwilligerswerk, heb verschillende mensen ingeschakeld die mij hierbij wilden helpen…zonder resultaat. Mensen met connecties en contacten “Nu kom je er Emil” zeiden ze…ondanks dit toch kreeg men steeds te horen dat het niet iets werd, of men hoorde niets terug!  En ik hoorde het ook niet terug, niet goed nieuws of slecht…niets hoorde ik! Wat deed ik verkeerd?  Wil participeren, graag zelfs, maar instanties zijn huiverig… “Straks doet hij ons werk vrijwillig, terwijl wij er voor betaald krijgen” Angstcultuur dus, angst voor banenverlies door participerende vrijwilligers! Het moet gekker worden, ikzelf wil echt geen baan inpikken, ben gemotiveerd om vrijwilligerswerk te doen en iets te doen voor mijn uitkering! Participatie is goed, maar dan moet je wel de kans krijgen en anderen je deze kans geven…angst voor je baan doordat een vrijwilliger ondersteuning geeft moet toch motiverend werken en niet angst oproepen. Participeren werk pas echt goed als deze angst omslaat in motivatie, zo werkt een participatiemaatschappij toch? Motivatie is het fundament voor zo’n maatschappij!”

Nu heb ikzelf initiatief genomen, waar mensen met hersenletsel (zoals ik) moeite mee hebben, en heb vrijwilligerswerk gevonden! Eindelijk nuttig! Per direct gestopt met het AC, waar toch al geen fan van was, nu in mijn proefperiode daar, maar ik voel mij nu al op mijn plek. Ik doe werk op de Vogellanden op de afdeling kwaliteit…ik doe ondersteunende administratieve werkzaamheden op de computer…geweldig! Voel me nuttig en onderdeel van een bedrijf…nu al…voorlopig 1 dag in de week, maar ik hoop straks meerdere dagen!

Dit is hoe ik participeren in de maatschappij zie, ik ben gemotiveerd om er heen te gaan, ik ging minder tot niet gemotiveerd naar het AC. Op de Vogellanden weten ze tenminste hoe een participatiemaatschappij hoort! Je bent onderdeel van een team, je krijgt waardering en dit werkt motiverend…nu scheelt het wel in mijn geval dat ik, door mijn geschiedenis, er al veel mensen ken dus dit werkt ook mee! Maar al met al, word ik gewaardeerd. Ben onderdeel van een bedrijf, doe mij werk en hierdoor participeer je in maatschappij omdat er onderdeel van bent. Op het AC ben je bezig voor jezelf en niet voor de maatschappij…daar ben je geen onderdeel van (ja de ‘gandicapten’) en je participeert hierdoor niet!

Eerder schreef ik in ditzelfde blog: “Participatie…participeren is meedoen toch? Meedoen in de maatschappij, door mijn hersenbloeding maakte ik tijdelijk, niet actief, geen deel uit van deze maatschappij. Mijn leven bestond uit mijn strijd om in leven te blijven”

Meedoen…doe ik nu ook, eerst niet actief; ik revalideerde ik in de Vogellanden, nu actief; ik doe werk in de Vogellanden. Meedoen is zo belangrijk voor mij…ik ben heel veel kwijt geraakt waaronder werk, dat heb ik nu terug…wel in vorm van vrijwilligerswerk en niet in loondienst. Maar desondanks dit feit is het nuttig zijn terug, mijn verantwoordelijkheidsgevoel kan ik nu weer voelen…het is  niet voor te stellen als je het niet overkomt, maar ik wil naar mijn werk, ik kan nu niet wachten op maandag!! Ook zuchtte ik als het weekend voorbij was en was maandag…”O ik moet weer werken.” Maar ik het woordje ‘moet’ vervangen door ‘wil’ …nu denk ik “O ik wil weer werken.” Misschien veranderd dit ooit, maar het begin is er!

Weet je wat nu zo leuk is; ik krijg het gevoel weer ‘mens’ te zijn, ben ik ook maar nu voel ik het ook en dit is echt super! Het werk zelf, okay ben ik niet voor opgeleid, maar geeft voldoening… Collega’s geven ook voldoening daar, het gevoel is goed, dus voel ik me goed en krijg ik energie!

Het was een goed voornemen van mij…vrijwilligerswerk vinden en nu is het gelukt! In 2015 heb ik nu eindelijk vrijwilligerswerk gevonden en nog wel bij de Vogellanden! Wie had dat toen ik er revalideerde ooit gedacht, okay ik zei toen op de afdeling ooit kom ik een verdieping hoger en nu het ik daar juist vrijwilligerswerk…haha…had toch gelijk!

Vragen? Stel ze in een reactie!!