Doorgaan naar hoofdcontent

KOE-KNUFFELEN

Je zult wel denken waarom is dit nu de titel? Eerst had je de terroristische aanslagen, je hebt die bezuinigingen wat zorgelijk is en nu is er een discussie over racisme?

Wat is nu eigenlijk racisme? De Merriam-Webster Dictionary omschrijft racisme als " de opvatting dat ras de belangrijkste bepalende factor is van menselijke eigenschappen of vermogens, en dat raciale verschillen de basis vormen van de inherente superioriteit of inferioriteit van een bepaald ras boven een ander ras". Volgens de van Dale©: ra·cis·me (het; o)1theorie die de superioriteit van een bep. ras verkondigt 2discriminatie op grond van iemands ras

Nu ben ik tegen elke vorm van racisme, maar ik betrap mij zelf soms (iedereen wel) op een uitspraak die racistisch voordoet…het is niet mijn bedoeling, maar het wordt door mij dan als grapje gebracht terwijl ik dus, onbewust, mij racistisch uitlaat. Dit kun je doen tegen mensen die je goed kent, en jou ook dan, maar tegen een onbekende of tegen een bekende van een vriend of vriendin? Niet dus, onbekenden kennen je ‘humor’ niet!
Waarom? Racisme…discriminatie? Dit laatste ken ik nu ook als rolstoeler. Mensen denken dat iedereen in een rolstoel achterlijk (velen wel, hihi red.), maar ikke niet! Hoe vaak ik niet meemaak dat men diegene aanspreek die met ‘een rolstoer’ mee is (in winkels, terrassen, restaurants…) want mensen in een rolstoel kunnen niet praten. Laat mij niet lachen zeg, mensen die zo denken zijn zelf achterlijk! Net als die mensen die vinden dat zwarte mensen bananen eten…belachelijk!



Discriminatie, ook hier in de woonvorm…de begeleiding, management, etc. voelen zich superieur t.o.v. ons heb ik het gevoel! Verder met hersenletsel is hun slogan…tja…verder ja, verder vaan ons bedoelen ze! Veiligheid is hier van belang in deze ‘beschermde’ woonvorm, maar er worden onveilige keuzes gemaakt hier door managers van deze Stichting en de begeleiding loopt hier maar netjes achteraan…angst, het gevoel boven de bewoners te staan…. Dit geeft mij, en meerdere bewoners hier, een gevoel van onveiligheid!

Lief zijn voor de medemens, naar de ander luisteren, niet meer zomaar denken dat vooroordelen waar zijn, trek dingen in twijfel, vraag je af :”Waarom”. Kinderen stellen deze vraag vaak, maar op een 1 of andere manier zijn we dit kwijt! Volwassen zijn we nu, maar deze vraag stellen we niet meer, nee nu hebben we ‘volwassen’ problemen; zwarte piet discussies, oorlog, terrorisme, vooroordelen. Niks is nog onschuldig…nee we moeten nu helaas overal bij nadenken. Waar is in hemelsnaam die kinderlijke onschuldigheid gebleven? Nee we maken nu onschuldige kinderfeestjes kapot! Koe-knuffelen dan maar… Laten we nu eens die volwassen problemen vanuit kinderogen bekijken.



Dit is een utopie, dat weet ik nu…ik zie het bij mijn zoon. We ‘maken’ hem klaar voor die volwassenheid, langzaam zie je het kind verdwijnen… Leven zonder zorgen heeft een volwassene niet, nee we maken ons veel zorgen, dit willen we niet…we willen het liefste die uptopie, maar waarom (daar is ie dan) bereiden we onze kinderen voor en waarom verbannen we heel langzaam het kind zijn uit onze kinderen? In ruil voor het fantastische, vol zorgen, leven als volwassene…Waarom?


Van racisme via discriminatie naar kinderogen. Maar de titel is koe-knuffelen…hoe kan dit nu? Koe-knuffelen klinkt lief, racisme en discriminatie niet…koe-knuffelen is iets wat volwassenen doen om dichterbij ‘het kind zijn’ te zijn. In de ogen van kinderen is koe-knuffelen niet raar, maar in de ogen van de volwassene wel… Is dit discriminatie, racisme of gewoon onwetendheid om je kind in je te zien! Waarom?

Reacties

Populaire posts van deze blog

I AM BACK BABY

  23 september schreef ik mijn laatste blog…veel is gebeurd tussen toen 23 september 2023 en nu 24 oktober 2024. Jezus wat is er veel gebeurd, even een lijst(je): verhuist, Thomas afgestudeerd mbo’er, 15 kilo erbij (WTF), nieuwe collega bij Vogellanden (mijn nieuwe leidinggevende maar ook meer collega), sporten twee keer per week, zelf koken, tatoeages, leukste weekend ooit gehad, oorlog OekraĆÆne, oorlog Gaza, Trump, de grote eikel, weer herkozen als president van USA (= domste president ever), gezeik met het CAK (what is new?), intimiteit, nieuwe muziek en oude muziek, twee verkiezingen (volgende week 2 e ).   Teveel om op te noemen in een lijst(je), maar ik schrijf deze blog weer omdat ik dacht dat ik er klaar mee was, niet dus. Schrijven geeft rust in mijn hoofd, ‘van je afschrijven helpt de mind’ en deze bewering is waar! Niet dat ik de afgelopen jaren onrustig ben geweest, zeker niet hoor; muziek heb ik nog om mijn emoties te kanaliseren, nieuwe therapie die mij rust br...

WHO CARES?

  Deze fucking maatschappij is veel harder geworden in de afgelopen 35 jaar, als het al niet langer is! Eerder kon je nog demonstreren, je mening verkondigen, hield jij je aan regels, ook verkeersregels. Waren we tolerant als Nederlanders; kon als vrouw gewoon over straat zonder lastig gevallen te worden (ook in de nacht), hand in hand over straat lopen, met keppeltje op lopen… vroeger was het beter! Maar echt hoor, zonder te klinken als een zeurende oude man, het was ook beter voor de komst van de sociale media ! Het heeft ons dichterbij elkaar gebracht , maar ook veel muren om ons heen gezet, ons uit elkaar getrokken. We kregen geschiedenisles in hoe de verzuiling in de jaren 70 verdween, maar met de komst van de sociale media is er een nieuwe, nog duidelijkere verzuiling ontstaan. En AI verergert dit nog meer! De sociale media heeft ons, mij, niet alleen negativiteit gebracht; wat ik al eerder zei het heeft ons ook dichterbij elkaar gebracht, zonder kon ik niet in mijn situati...

ACCEPTATIE IS K*TWOORD

  Ik zeg altijd dat ik het niet accepteer wat mij is overkomen, maar dat je er mee leert leven! Acceptatie is een kutwoord! Acceptatie van iets is stilstand en passief vind ik! En ook in een boek wat ik las ‘ ik mis mij ook – leven met niet aangeboren hersenletsel’ van Masha Kamphuis & Ronald Giphart   kwam ik deze opmerking van Mascha tegen: “Ik denk dat acceptatie, om dat rotwoord toch te gebruiken, uiteindelijk betekent dat je je minder afzet tegen je nieuwe zelf.” Hier kan ik wel gedeeltelijk mee eens zijn, je accepteert nooit wat je is overkomen, maar ik accepteer wel dat ik mij minder afzet tegen mijn nieuwe zelf. Deze acceptatie (vind het nog steeds een kutwoord) is een proces van jaren geweest, jaren ermee leven, jaren ermee dealen, er over schrijven, er met je naasten erover praatten, uitleggen…bewustwording creĆ«ren over mijn nieuwe ik. In het boek vind je ook deze handige tips: (ik heb ze wel beetje aangepast, maar ze komen uit het boek ‘IK MIS MIJ OOK – lev...