Doorgaan naar hoofdcontent

LEVENSFASE



Ieder mens gaat door verschillende fases in het leven… Bij niet anders, nou ja…je hebt mijn leven voor de bloeding met de verschillende levensfases en na de bloeding heeft ook zo zijn verschillende fases. Ziekenhuisopname, revalidatie, niet meer thuis kunnen wonen maar in een woonvorm. Hier, in Kampen,  woon ik sinds 2010 en ik heb na vele jaren en mijn instelling hier wat opgebouwd…een leven rondom mijn beperking…het mooie hier is dat heel dicht in het centrum is, voorzieningen als bioscoop, kroeg, restaurant, winkels, theater en veel andere voorzieningen zijn dichtbij, je/ik loop/rol er zo heen. Netwerk opgebouwd met vrijwilligers, vrienden hier, familie ook…structuur in mijn ‘nieuwe’ leven hier.



Maar ik heb altijd de wens gehad om terug te gaan naar Zwolle en ik ben er nu klaar voor en ik krijg een kans. En dit vind ik eng; alles wat ik hier heb opgebouwd laten gaan en dat in Zwolle weer opbouwen…onzekerheid, spanning…keuzes maken. Nieuwe levensfase! Het hoort bij deze fase; alles nieuw. Maar ik kan het aan! Ik ben er ook aan toe; meer zelfstandig met zorg, eigen flat bij een woonvorm in de buurt. Winkelcentrum in de buurt, vrienden in de buurt, dichterbij mijn zoon…niet meer zo dichtbij het centrum, maar ach…daar vindt ik wel een oplossing voor!

Ik geef iets op zeker, maar ik krijg er weer veel voor terug. Niet meteen, duurt wel even voor ik het 1 en ander heb opgebouwd, kost wat tijd en inspanning. Het zal ook veel aanpassen en geduld vragen, moet weer leren omgaan met een nieuwe omgeving. Maar ik blijf leren, anders kom je niet vooruit en in beweging! En stilstaan wil ik niet!! Dit is weer mijn zoveelste levensles in mijn, nog steeds aanwezige, revalidatie. In het onbekende, nieuwe stappen…niet uit de weg gaan, maar juist aangaan en lef tonen, durven doen!!

Ik vind deze stap echt eng hoor…hier heb ik zorg, daar ook hoor, maar hier als ik al bel, zijn ze er snel, daar minder snel en dit is erg beangstigend. Maar vast ook oplossingen voor, eigenlijk word ik hierdoor een verwent nest, hier word ik ‘gepamperd’ en om dit los te laten is moeilijk en beangstigd mij! Dan denk ik wel een ‘Emil zeur niet zo baby dat je bent, ga er voor komt goed allemaal’ en dan weer de onzekerheid ‘maar als…’ Ja hoor als, als, als….



Maar ik heb nu de kans, heb er goed over gedacht, alles afgewogen…en ik ga deze stap wel nemen ooit, maar niet nu! Ik ben er klaar voor, ik wil het en ik kan het! Maar nu nog niet, dit flatje had meer tegens dan voors… Het is niet dat ik dit niet wil of durf, maar het komt nog wel op mijn pad. Een flat of appartement waar ik een yes-gevoel bij krijg komt nog wel, het was deze niet, ik miste het gevoel.

Nu niet dus, maar volgend jaar of het daarop volgende jaar misschien! Misschien? Nee, zeker dat ik deze stap ga nemen!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

I AM BACK BABY

  23 september schreef ik mijn laatste blog…veel is gebeurd tussen toen 23 september 2023 en nu 24 oktober 2024. Jezus wat is er veel gebeurd, even een lijst(je): verhuist, Thomas afgestudeerd mbo’er, 15 kilo erbij (WTF), nieuwe collega bij Vogellanden (mijn nieuwe leidinggevende maar ook meer collega), sporten twee keer per week, zelf koken, tatoeages, leukste weekend ooit gehad, oorlog Oekraïne, oorlog Gaza, Trump, de grote eikel, weer herkozen als president van USA (= domste president ever), gezeik met het CAK (what is new?), intimiteit, nieuwe muziek en oude muziek, twee verkiezingen (volgende week 2 e ).   Teveel om op te noemen in een lijst(je), maar ik schrijf deze blog weer omdat ik dacht dat ik er klaar mee was, niet dus. Schrijven geeft rust in mijn hoofd, ‘van je afschrijven helpt de mind’ en deze bewering is waar! Niet dat ik de afgelopen jaren onrustig ben geweest, zeker niet hoor; muziek heb ik nog om mijn emoties te kanaliseren, nieuwe therapie die mij rust br...
4 reacties
Meer lezen

WHO CARES?

  Deze fucking maatschappij is veel harder geworden in de afgelopen 35 jaar, als het al niet langer is! Eerder kon je nog demonstreren, je mening verkondigen, hield jij je aan regels, ook verkeersregels. Waren we tolerant als Nederlanders; kon als vrouw gewoon over straat zonder lastig gevallen te worden (ook in de nacht), hand in hand over straat lopen, met keppeltje op lopen… vroeger was het beter! Maar echt hoor, zonder te klinken als een zeurende oude man, het was ook beter voor de komst van de sociale media ! Het heeft ons dichterbij elkaar gebracht , maar ook veel muren om ons heen gezet, ons uit elkaar getrokken. We kregen geschiedenisles in hoe de verzuiling in de jaren 70 verdween, maar met de komst van de sociale media is er een nieuwe, nog duidelijkere verzuiling ontstaan. En AI verergert dit nog meer! De sociale media heeft ons, mij, niet alleen negativiteit gebracht; wat ik al eerder zei het heeft ons ook dichterbij elkaar gebracht, zonder kon ik niet in mijn situati...
2 reacties
Meer lezen

ACCEPTATIE IS K*TWOORD

  Ik zeg altijd dat ik het niet accepteer wat mij is overkomen, maar dat je er mee leert leven! Acceptatie is een kutwoord! Acceptatie van iets is stilstand en passief vind ik! En ook in een boek wat ik las ‘ ik mis mij ook – leven met niet aangeboren hersenletsel’ van Masha Kamphuis & Ronald Giphart   kwam ik deze opmerking van Mascha tegen: “Ik denk dat acceptatie, om dat rotwoord toch te gebruiken, uiteindelijk betekent dat je je minder afzet tegen je nieuwe zelf.” Hier kan ik wel gedeeltelijk mee eens zijn, je accepteert nooit wat je is overkomen, maar ik accepteer wel dat ik mij minder afzet tegen mijn nieuwe zelf. Deze acceptatie (vind het nog steeds een kutwoord) is een proces van jaren geweest, jaren ermee leven, jaren ermee dealen, er over schrijven, er met je naasten erover praatten, uitleggen…bewustwording creëren over mijn nieuwe ik. In het boek vind je ook deze handige tips: (ik heb ze wel beetje aangepast, maar ze komen uit het boek ‘IK MIS MIJ OOK – lev...
Een reactie posten
Meer lezen