Doorgaan naar hoofdcontent

GE-EMMER

Ik vroeg laatst of iemand een idee had waar ik mijn blog over moest gaan schrijven deze maand. Iemand vroeg mij om een lijstje te maken van dingen die ik nog een keer wil doen en in het kader van mijn 2e lustrum in 2018 heb ik dit gedaan, ik vond een goed idee..ik moest er wel een motivatie bijschrijven, een lijstje is zo gemaakt, mijn (zogenoemde) bucketlist:


  1. Salzburg
  2. Ziggo dome concert
  3. Hedon Zwolle
  4. Sterren restaurant
  5. Een hele dure wijn zuipen
  6. Fjorden
  7. Zelfstandig lopen
  8. Restaurant van Herman de Blijker eten
  9. Rolstoelelkroegtocht
  10.  
Het hoeft niet allemaal in 2018 en de volgorde is ook niet vast hoor luitjes.
Muziek is belangrijk, voor mij, voor iedereen denk ik. Muziek helpt je bij het verwerken van verschillende emoties. Je kunt gewoon luisteren of keihard meezingen, er op dansen… Maar het doet iets met je! Bewust of onbewust verwerk door muziek dingen. Omdat muziek iets met je doet vind je iets leuk of niet. Bepaalde klanken vind je leuk, roepen herinnering op. Zo hoorde ik laatst op de radio het liedje ‘Broken Wings’ van MisterMister; mijn herinnering hierbij is dat ik met Lego speelde en krijg ik dat gevoel dat ik toen had ook weer terug…muziek doet wat vandaar 2 en 3…muziek zegt mij veel, geniet er van en daarom wil ik graag naar een concert in de Ziggodome of Hedon in Zwolle.
Nummer 7…ja niet zelfstandig meer, nog wel met een armsteunrolator, maar nooit meer zelfstandig.  ‘Never say never’ je weet nooit wat de medische wetenschap in de toekomst kan, maar dit zal niet in mijn leven gebeuren, dit is voor toekomstige generaties.
Salzburg, mooie stad, vele mooie herinneringen. De laatste keer en enige keer was in 2003, maar wel twee keer dat jaar (mei en augustus). Dit was voor mijn vrijwilligerswerk van de Landelijke Vereniging van Jongereninformatie. Ik werkte toe bij het JIP in Emmen en Coevorden en was toen nog onderdeel van de Toegang (Drents lokaal samenwerkingsverband tussen welzijn, Bjz, maatschappelijkwerk, opvoedingsondersteuning). Maar door overheidsbeleid, verschillende wetgeving en lokale invloeden is dit niet meer helaas… Ook het JIP is in Drenthe totaal verdwenen helaas. Via dit werk en het provinciale overleg van de JIP’s kwam ik aanraking met het landelijke, wat ik erg leuk vond en via deze club mocht ik de Nederlandse delegatie aanvoeren/sturen op een Jongereninformatie Congres in Salzburg…ik maakte toen kennis met het Europese netwerk van Jongereninformatie. Om een erg lang verhaal kort te maken…het was een leuk congres met drank, gedanst op de internationale avond, uitstapjes (de oude binnenstad, Mozarthaus, Heldenbrun, etc…), weinig slaap…

Op 4 en 8 staan een ‘beetje’ dezelfde dingen, alleen is het zo dat ik Herman  zie als een favoriete kok dus wil ik een keertje in een restaurant eten en een sterrenrestaurant gaat meer om de sterren, een keer gek doen en veel geld betalen voor eten. Meer de beleving dan ook.

Dure wijn zuipen…moet ik dit nog uitleggen?
Fjorden, tja…bootreisje wordt dit denk ik. Geen rijnreis maar ik zou graag de Noorse Fjorden zien, moet wel een indrukwekkend gezicht zijn en dit wil ik ook wel eens zien. Op het internet en tv  krijg je wel een idee, maar in het echt moet het nog indrukwekkender zijn.
Rolstoelkroegentocht, tja ik zit nu eenmaal in een rolstoel en een kroegentocht word dan een belevenis op zich. Een ritje in een achtbaan kun je het mee vergelijken of een bezoek aan een pretpark. De nodige hindernissen zijn er dan wel, kroegen zijn niet echt rolstoelvriendelijk, invalidentoiletten vaak niet aanwezig (met rolstoel heb je toch wel de nodige ‘draai’ruimte nodig), tja van bier moet je nu eenmaal zeiken dus een gangbaar toilet is wel handig dan… Een kroegentocht vond ik altijd wel leuk, lust wel bier, door de stad slenteren, steeds meer aangeschoten worden en uiteindelijk…maar hoe zal dit zijn met een beperking? En plassen? Moet ik een luier om en wat extra mee voor als de luier te vol wordt (zit niet meer lekker)
Nr. 10 hou ik open…dit om iedereen die het leuk vindt met mij op pad te gaan, het avontuur aan te durven gaan met mij, iemand met een beperking…meerdere. Dit is voor mij ook belangrijk, daarom staat hij op de lijst!
Een korte blog, maar de volgende word vetlanger!


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

I AM BACK BABY

  23 september schreef ik mijn laatste blog…veel is gebeurd tussen toen 23 september 2023 en nu 24 oktober 2024. Jezus wat is er veel gebeurd, even een lijst(je): verhuist, Thomas afgestudeerd mbo’er, 15 kilo erbij (WTF), nieuwe collega bij Vogellanden (mijn nieuwe leidinggevende maar ook meer collega), sporten twee keer per week, zelf koken, tatoeages, leukste weekend ooit gehad, oorlog Oekraïne, oorlog Gaza, Trump, de grote eikel, weer herkozen als president van USA (= domste president ever), gezeik met het CAK (what is new?), intimiteit, nieuwe muziek en oude muziek, twee verkiezingen (volgende week 2 e ).   Teveel om op te noemen in een lijst(je), maar ik schrijf deze blog weer omdat ik dacht dat ik er klaar mee was, niet dus. Schrijven geeft rust in mijn hoofd, ‘van je afschrijven helpt de mind’ en deze bewering is waar! Niet dat ik de afgelopen jaren onrustig ben geweest, zeker niet hoor; muziek heb ik nog om mijn emoties te kanaliseren, nieuwe therapie die mij rust br...
4 reacties
Meer lezen

WHO CARES?

  Deze fucking maatschappij is veel harder geworden in de afgelopen 35 jaar, als het al niet langer is! Eerder kon je nog demonstreren, je mening verkondigen, hield jij je aan regels, ook verkeersregels. Waren we tolerant als Nederlanders; kon als vrouw gewoon over straat zonder lastig gevallen te worden (ook in de nacht), hand in hand over straat lopen, met keppeltje op lopen… vroeger was het beter! Maar echt hoor, zonder te klinken als een zeurende oude man, het was ook beter voor de komst van de sociale media ! Het heeft ons dichterbij elkaar gebracht , maar ook veel muren om ons heen gezet, ons uit elkaar getrokken. We kregen geschiedenisles in hoe de verzuiling in de jaren 70 verdween, maar met de komst van de sociale media is er een nieuwe, nog duidelijkere verzuiling ontstaan. En AI verergert dit nog meer! De sociale media heeft ons, mij, niet alleen negativiteit gebracht; wat ik al eerder zei het heeft ons ook dichterbij elkaar gebracht, zonder kon ik niet in mijn situati...
2 reacties
Meer lezen

ACCEPTATIE IS K*TWOORD

  Ik zeg altijd dat ik het niet accepteer wat mij is overkomen, maar dat je er mee leert leven! Acceptatie is een kutwoord! Acceptatie van iets is stilstand en passief vind ik! En ook in een boek wat ik las ‘ ik mis mij ook – leven met niet aangeboren hersenletsel’ van Masha Kamphuis & Ronald Giphart   kwam ik deze opmerking van Mascha tegen: “Ik denk dat acceptatie, om dat rotwoord toch te gebruiken, uiteindelijk betekent dat je je minder afzet tegen je nieuwe zelf.” Hier kan ik wel gedeeltelijk mee eens zijn, je accepteert nooit wat je is overkomen, maar ik accepteer wel dat ik mij minder afzet tegen mijn nieuwe zelf. Deze acceptatie (vind het nog steeds een kutwoord) is een proces van jaren geweest, jaren ermee leven, jaren ermee dealen, er over schrijven, er met je naasten erover praatten, uitleggen…bewustwording creëren over mijn nieuwe ik. In het boek vind je ook deze handige tips: (ik heb ze wel beetje aangepast, maar ze komen uit het boek ‘IK MIS MIJ OOK – lev...
Een reactie posten
Meer lezen