Doorgaan naar hoofdcontent

105

 


Ik ga tegen wil en dank samenwonen met 104 mensen met mogelijkheden, gehandicapten de zogenoemde zwakkeren uit de samenleving! In Zwolle verijst een nieuwe woonlocatie voor 105 zwakkeren…nou zie ik mijzelf niet als zwak, maar ik val helaas binnen deze categorie mensen. Nu heeft het voor- en nadelen!

Al jaren ben ik bezig om in Zwolle te gaan wonen; mijn zoon woont daar, veel vrienden en kennissen en wat familie…ik heb er gestudeerd, de liefde van leven daar ontmoet, mee gaan samenwonen en een kind mee gemaakt. Je zou kunnen zeggen dat mijn wortels daar liggen. Verschillende locaties bekeken in de afgelopen jaren, maar steeds niet mijn smaak of locatie niet goed gelegen soms te oud. Nee al jaren bezig om van deze groep in Kampen af te komen en in Zwolle te gaan wonen, maar helaas…deze locatie gaat dicht en ze verhuizen mee! Ik kom alleen van deze ‘zwakkeren’ af als ze onder de zoden liggen denk ik. Shitzooi!! Daarmee kom ik terug op de eerste zin in deze blog (‘Ik ga tegen wil en dank samenwonen … samenleving!’); een verplichte verhuizing; niet ongewenst maar waarom moeten ze mee waar ik al jaren van af wil komen? Zucht…



 Nee met Zwolle heb ik meer dan met Kampen, natuurlijk heb ik die 13 jaar dat ik hier woon een netwerk en een leven gemaakt, maar wat moet je anders? 13 Jaar achter de geraniums zitten? Nee daar ben ik het type niet voor! 13 Jaar; boek uitgegeven, via Cluster gemeentebeleid op gebied inclusie en ander sociaal beleid beïnvloed, eigen stichting met nog twee clusterleden opgericht (Stichting KampenInclusief), VN ambassadeur namens Coalitie van Inclusie geworden, mijn eigen theatervoorstelling “de Inclusionist” i.s.m. de stadsgehoorzaal (plaatselijk theater hier) gemaakt…nee ik heb niet stil gezeten in Kampen.

Maar al deze mooie ontwikkelingen wegen niet op tegen het feit dat ik straks dichterbij mijn zoon woon; hij makkelijker bij mij kan komen. Veel van mijn vrienden wonen Zwolle en daar bouw ik ook weer net zoiets als ik nu in Kampen heb. Ik krijg op mijn nieuwe appartement een ‘volwaardige’ keuken zodat ik mijn passie weer kan uitoefenen (met mijn nodige beperkingen); koken! Met mijn zoon samen koken…met vrienden…wie weet begin in wel een kookclub en deze gaat dan heten “Inclusief Koken” of “De gehandicapte kokers” of “Koken met minpunten”  Ik zie het daar wel zitten, wel kleiner, maar meer en leuke voordelen.

 


Ik zie niet op tegen naar een andere locatie moeten verhuizen, maar wel tegen het verhuizen opzich. Alles in dozen doen, uitzoeken, welke meubels kunnen mee? Nu kom ik erachter wat een rommel ik heb verzamelt in die 13 jaar dat ik hier woon, dingetjes gekocht en 1 x of nooit heb gebruikt.

Oh ja dan wonen er nog naast mij 104 andere ‘zwakkeren’…nog 104 andere gehandicapten. Massaal, enorm groot en dus veel prikkels, ben benieuwd hoe ik hier mee deal!

 

Bij verhuizen komt veel kijken; zo zijn er een heleboel praktische zaken waar je rekening mee moet houden. Denk aan het aanpassen van je verzekeringen, maar ook je internet- en energieaansluiting. We delen graag onze tips met je voor een zo ontspannen mogelijke verhuizing. Nou die verzekeringen hoeven niet, ik heb 1 verzekering via Interakt Contour Groep (ICG) dus zij moet het aanpassen, wel moet ik zaken relen als verhuisdozen, internet, tv, adreswijzingen. Maar huisarts, apotheek, energieleverancier, waterleverancier…etc. ligt m.n. bij ICG.

 

Een schema hebben ze gemaakt voor verduidelijking van de planning tot de verhuizing:

 




Het een duidelijk tijdspad, alleen kan het mij niet snel genoeg. Was het maar November dan ben ik Zwollenaar!

Reacties

Populaire posts van deze blog

I AM BACK BABY

  23 september schreef ik mijn laatste blog…veel is gebeurd tussen toen 23 september 2023 en nu 24 oktober 2024. Jezus wat is er veel gebeurd, even een lijst(je): verhuist, Thomas afgestudeerd mbo’er, 15 kilo erbij (WTF), nieuwe collega bij Vogellanden (mijn nieuwe leidinggevende maar ook meer collega), sporten twee keer per week, zelf koken, tatoeages, leukste weekend ooit gehad, oorlog Oekraïne, oorlog Gaza, Trump, de grote eikel, weer herkozen als president van USA (= domste president ever), gezeik met het CAK (what is new?), intimiteit, nieuwe muziek en oude muziek, twee verkiezingen (volgende week 2 e ).   Teveel om op te noemen in een lijst(je), maar ik schrijf deze blog weer omdat ik dacht dat ik er klaar mee was, niet dus. Schrijven geeft rust in mijn hoofd, ‘van je afschrijven helpt de mind’ en deze bewering is waar! Niet dat ik de afgelopen jaren onrustig ben geweest, zeker niet hoor; muziek heb ik nog om mijn emoties te kanaliseren, nieuwe therapie die mij rust br...

WHO CARES?

  Deze fucking maatschappij is veel harder geworden in de afgelopen 35 jaar, als het al niet langer is! Eerder kon je nog demonstreren, je mening verkondigen, hield jij je aan regels, ook verkeersregels. Waren we tolerant als Nederlanders; kon als vrouw gewoon over straat zonder lastig gevallen te worden (ook in de nacht), hand in hand over straat lopen, met keppeltje op lopen… vroeger was het beter! Maar echt hoor, zonder te klinken als een zeurende oude man, het was ook beter voor de komst van de sociale media ! Het heeft ons dichterbij elkaar gebracht , maar ook veel muren om ons heen gezet, ons uit elkaar getrokken. We kregen geschiedenisles in hoe de verzuiling in de jaren 70 verdween, maar met de komst van de sociale media is er een nieuwe, nog duidelijkere verzuiling ontstaan. En AI verergert dit nog meer! De sociale media heeft ons, mij, niet alleen negativiteit gebracht; wat ik al eerder zei het heeft ons ook dichterbij elkaar gebracht, zonder kon ik niet in mijn situati...

ACCEPTATIE IS K*TWOORD

  Ik zeg altijd dat ik het niet accepteer wat mij is overkomen, maar dat je er mee leert leven! Acceptatie is een kutwoord! Acceptatie van iets is stilstand en passief vind ik! En ook in een boek wat ik las ‘ ik mis mij ook – leven met niet aangeboren hersenletsel’ van Masha Kamphuis & Ronald Giphart   kwam ik deze opmerking van Mascha tegen: “Ik denk dat acceptatie, om dat rotwoord toch te gebruiken, uiteindelijk betekent dat je je minder afzet tegen je nieuwe zelf.” Hier kan ik wel gedeeltelijk mee eens zijn, je accepteert nooit wat je is overkomen, maar ik accepteer wel dat ik mij minder afzet tegen mijn nieuwe zelf. Deze acceptatie (vind het nog steeds een kutwoord) is een proces van jaren geweest, jaren ermee leven, jaren ermee dealen, er over schrijven, er met je naasten erover praatten, uitleggen…bewustwording creëren over mijn nieuwe ik. In het boek vind je ook deze handige tips: (ik heb ze wel beetje aangepast, maar ze komen uit het boek ‘IK MIS MIJ OOK – lev...