Doorgaan naar hoofdcontent

Overzicht

Ik ben nu heel gevoelig voor prikkels, niet prikken van een naald, maar prikkels uit de omgeving. Drukte vermijd ik maar (zoals markten, feestjes) waar veel mensen komen. Die geven mij veel prikkels, ik verlies het overzicht en word dan erg prikkelbaar. Zomaar…er hoeft niets van belang te gebeuren, ik raak dan het overzicht kwijt…en daarmee mijzelf en dan raak ik in paniek. Dat uit zich dan in boosheid en ik ga dingen zeggen die ik niet meen…dus probeer ik die situaties te mijden, het lukt niet altijd, maar ja…
Er zijn zeker uitzonderingen, maar die moet ik wel uitzoen. Het zijn in ieder geval situaties waarin ik het overzicht behoud.

Veranderingen, daar kan ik nu zeer slecht mee om gaan; alles dat maar een beetje afwijkt van dat wat ik in mijn hoofd heb daar reageer ik nu anders op, dit kan zich uiten in boosheid (uit frustratie), extreem huilen (uit machteloosheid) of schreeuwen (uit combinatie frustratie en machteloosheid).
Verandering… Bijvoorbeeld: Ik kies voor een Pizza met peperoni en ansjovis, maar ze hebben geen ansjovis, dan kan ik geen alternatief bedenken of zonder ansjovis nemen, dat had ik niet in mijn hoofd…dus dan geen Pizza.  Stom hè? Nu, later, denk ik kon toch gewoon een andere kiezen maar op dat moment kan ik niet kiezen, dan ben ik blind…ben ik mijn overzicht ook kwijt.
Prikkels… Deze prikkels worden een wirwar van geluiden in mijn hoofd, Thomas zegt wel eens:”Papa heeft het druk in zijn hoofd” en hij heeft gelijk… Soms worden de prikkels zo veel dat ik het heel druk krijg in mijn hoofd en die drukte kost veel energie…dan word ik moe…heel moe…
Ik ben sociaal, mag dus graag komen waar veel mensen zijn en komen, maar elke situatie is weer anders, andere prikkels. Alles draait om overzicht, als ik dat kwijt raak…berg je dan maar!

Op terras kan ik wel zitten, met klein groepje of 1 op 1, zo behoud ik het overzicht. Naar het theater kan ik zolang we maar stil zitten en kijken, dan is het overzichtelijk. 1 op 1 of in een klein groepje; naar een restaurant, winkel...als ik maar het overzicht behoud.

Hoe zal het zijn in een bioscoop? Veel geluid, dus hard, veel prikkels. Hoe behoud ik daar het overzicht? Word het te druk in mijn hoofd? Spannend, hoe zal ik daarop reageren? Dat weet ik pas als ik het heb gedaan...dus dit word mijn volgende stap...

Reacties

  1. Anoniem17 juli 2011 om 22:50

    Goed dat je dat voor jezelf weer gaat uitproberen
    zo kom je steeds weer een stap verder,naar een toekomst waar we geen van allen een vast antwoord op krijgen, maar het idee dat je er aan werkt is super.

    Hartelijke groet, beber.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

I AM BACK BABY

  23 september schreef ik mijn laatste blog…veel is gebeurd tussen toen 23 september 2023 en nu 24 oktober 2024. Jezus wat is er veel gebeurd, even een lijst(je): verhuist, Thomas afgestudeerd mbo’er, 15 kilo erbij (WTF), nieuwe collega bij Vogellanden (mijn nieuwe leidinggevende maar ook meer collega), sporten twee keer per week, zelf koken, tatoeages, leukste weekend ooit gehad, oorlog Oekraïne, oorlog Gaza, Trump, de grote eikel, weer herkozen als president van USA (= domste president ever), gezeik met het CAK (what is new?), intimiteit, nieuwe muziek en oude muziek, twee verkiezingen (volgende week 2 e ).   Teveel om op te noemen in een lijst(je), maar ik schrijf deze blog weer omdat ik dacht dat ik er klaar mee was, niet dus. Schrijven geeft rust in mijn hoofd, ‘van je afschrijven helpt de mind’ en deze bewering is waar! Niet dat ik de afgelopen jaren onrustig ben geweest, zeker niet hoor; muziek heb ik nog om mijn emoties te kanaliseren, nieuwe therapie die mij rust br...
4 reacties
Meer lezen

WHO CARES?

  Deze fucking maatschappij is veel harder geworden in de afgelopen 35 jaar, als het al niet langer is! Eerder kon je nog demonstreren, je mening verkondigen, hield jij je aan regels, ook verkeersregels. Waren we tolerant als Nederlanders; kon als vrouw gewoon over straat zonder lastig gevallen te worden (ook in de nacht), hand in hand over straat lopen, met keppeltje op lopen… vroeger was het beter! Maar echt hoor, zonder te klinken als een zeurende oude man, het was ook beter voor de komst van de sociale media ! Het heeft ons dichterbij elkaar gebracht , maar ook veel muren om ons heen gezet, ons uit elkaar getrokken. We kregen geschiedenisles in hoe de verzuiling in de jaren 70 verdween, maar met de komst van de sociale media is er een nieuwe, nog duidelijkere verzuiling ontstaan. En AI verergert dit nog meer! De sociale media heeft ons, mij, niet alleen negativiteit gebracht; wat ik al eerder zei het heeft ons ook dichterbij elkaar gebracht, zonder kon ik niet in mijn situati...
2 reacties
Meer lezen

ACCEPTATIE IS K*TWOORD

  Ik zeg altijd dat ik het niet accepteer wat mij is overkomen, maar dat je er mee leert leven! Acceptatie is een kutwoord! Acceptatie van iets is stilstand en passief vind ik! En ook in een boek wat ik las ‘ ik mis mij ook – leven met niet aangeboren hersenletsel’ van Masha Kamphuis & Ronald Giphart   kwam ik deze opmerking van Mascha tegen: “Ik denk dat acceptatie, om dat rotwoord toch te gebruiken, uiteindelijk betekent dat je je minder afzet tegen je nieuwe zelf.” Hier kan ik wel gedeeltelijk mee eens zijn, je accepteert nooit wat je is overkomen, maar ik accepteer wel dat ik mij minder afzet tegen mijn nieuwe zelf. Deze acceptatie (vind het nog steeds een kutwoord) is een proces van jaren geweest, jaren ermee leven, jaren ermee dealen, er over schrijven, er met je naasten erover praatten, uitleggen…bewustwording creëren over mijn nieuwe ik. In het boek vind je ook deze handige tips: (ik heb ze wel beetje aangepast, maar ze komen uit het boek ‘IK MIS MIJ OOK – lev...
Een reactie posten
Meer lezen