NAH een leven

Mijn leven hing aan een zijden draadje en zonder die operatie toen, had ik niet meer geleefd… heftig, maar het is waar! Ik kan mij dit niet voorstellen, dood zijn…er niet meer zijn vreemd. Daar moet niet aan denken; mijn zoon niet zien opgroeien, mijn ouders niet meer zien, vrienden missen… Nee ik had genoeg om voor te knokken; mijn leven. Ook al is het nu, met al mijn overgebleven beperkingen, anders dan ik mij had voorgesteld…ik had dit niet willen missen! Mijn zoon groot zien worden, mijn ouders…voor hun is het ook wat; eerst had je een zoon die ondanks alles ‘gewoon’ was en nu heb je een zoon met flinke beperkingen. Maar ik zie ze nog…verliefd zijn, met pensioen gaan, genieten van hun kleinzoon, met mij op pad gaan, vakanties, kerstdiners, etc… Dit had ik niet willen missen hoor, moeilijk is het en emotioneel. Bij dit soort momenten denk ik wel eens ‘dit had ik kunnen missen’, niet vaak hoor, maar soms wel… Rekening houden met mijn beperkingen moet ik altijd, m...

Ik ben al heel lang opzoek naar vrijwilligerswerk, heb verschillende mensen ingeschakeld die mij hierbij wilden helpen…zonder resultaat. Mensen met connecties en contacten “Nu kom je er Emil” zeiden ze…ondanks dit toch kreeg men steeds te horen dat het niet iets werd, of men hoorde niets terug!  En ik hoorde het ook niet terug, niet goed nieuws of slecht…niets hoorde ik! Wat deed ik verkeerd?  Wil participeren, graag zelfs, maar instanties zijn huiverig… “Straks doet hij ons werk vrijwillig, terwijl wij er voor betaald krijgen” Angstcultuur dus, angst voor banenverlies door participerende vrijwilligers! Het moet gekker worden, ikzelf wil echt geen baan inpikken, ben gemotiveerd om vrijwilligerswerk te doen en iets te doen voor mijn uitkering! Participatie is goed, maar dan moet je wel de kans krijgen en anderen je deze kans geven…angst voor je baan doordat een vrijwilliger ondersteuning geeft moet toch motiverend werken en niet angst oproepen. Participeren werk pas echt goed ...

Mijn neef had ooit op een briefje gezet “Het lijkt wel herfst op kantoor, de eikels hebben het voor het zeggen!” dit hing in zijn vrachtwagen… Dit is mij bijgebleven! Nu leen ik het even…het lijkt wel herfst in Den Haag, de eikels hebben iets bedacht!” De zorg veranderd, nou heb ik niets tegen verandering… zeker niet in de zorg! Verandering is wel nodig, maar nu doen ze het te snel, te veel en (naar mijn idee) ondoordacht! Ze zullen er vast over na gedacht hebben, maar ik denk niet goed genoeg…niet over de consequenties van deze hoeveelheid en snelheid. Transitie is goed, maar nu krijgen de gemeentes er wel ineens veel taken bij. Iets heel anders nu; met dit weer…kou, regen, sneeuw…winterweer dus, kom ik weinig buiten. Droog weer moet het zijn, de kou maakt mij niets uit, maar bij regen of sneeuw (hoe weinig ook) dan worden de straten glibberig en heb ik geen grip! Omdat ik ‘trippel’ met mijn rolstoel (zitten in de rolstoel en al lopend dan beweeg ik mij voort) maakt geen gr...

e en medewerker hier zei laatst “Die cartoonist vroeg er zelf om met zulke cartoons”, ik ben hier niet mee eens, totaal niet, maar vrijheid van meningsuiting ben voor dus deze mening ook. Om nu haar hierom te doden, wat de moordenaars van die cartoonist wel deden, gaat mij te ver…misschien een cartoon hierover maken? Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van godsdienst, vrijheid van… Waar ligt de grens? Een beetje respect hebben voor andere meningen dan de jouwe, respect voor andermans godsdienst en opvattingen…maar om daar nu iemand voor te vermoorden? Wat mij betreft ligt hier duidelijk de grens en om hier iemand voor te vermoorden gaat duidelijk over deze grens! Vrijheid…wat is dat nu precies?  Wikipedia zegt hierover het volgende: Vrijheid De Vrijheid voert het Volk aan van Eugène Delacroix (1833) Vrijheid wordt meestal gezien als de mogelijkheid om te doen en laten wat men wil terwijl een ander dat ook kan, zowel in lichamelijke als in geestelijke zin. So...

Nu ook nog meer persoonlijke dingen. Mijn jaar in wat steekwoorden; afscheid nemen, zoeken, vriendschap, ikea, familie, muzikaal en nog veel meer… Het jaar begint altijd met vuurwerk(slachtoffers), ik heb nooit vuurwerk…ik kijk liever! En oudjaarsavond is voor mij nu een ‘gewone’ avond…eerder vond ik het speciaal; gezellig met vrienden of familie, hapjes, drank, oudejaarsconference op tv, het nieuwe jaar begon altijd met een feestje, nu is het voor mij wel een bijzondere avond maar niet meer speciaal! 2014…afscheid nemen… Bewoners hier zijn elders gaan wonen en eentje is zelfs overleden, maar ja…”life goes on”. Ik wilde ook wel elders gaan wonen, kreeg ook de kans, maar deed het niet! Wat ik nu heb is goed en ik zie wel in de toekomst! Een ding staat vast: ooit zal ik weer in Zwolle wonen!! Ooit, dit blijft, maar gezien ook alle veranderingen in zorg blijf ik zitten waar ik zit. En ook verschillen regels in de zorg per gemeente…ook al wil de overheid dit niet het is e...

Eind 2013 schreef ik dit lijstje met voornemens voor 2014…wat is daar nu van gekomen? 2013 bijna voorbij! Tijd om na te denken over mijn goede voornemens in het volgende jaar…hoe is het gegaan met de voornemens die had voor dit jaar? Vorig jaar had ik ze niet in een blog beschreven, dus kan ik nu niet over evalueren en mijzelf niet ergens, niet gehaalde voornemens, op afrekenen…dus Voornemens voor 2014… mijn lijstje: (kan ik in december 2014 wel afgerekend worden) 1.             Meer op bezoek 2.             Sparen 3.             Minder zeiken 4.             Blog blijven bijhouden 5.             Meer lezen 6.          ...

Mijn dagindeling nu…tja, geen werk, geen gezinnetje…structuur is wat dit brengt in iemands leven. Maar in mijn leven nu moet ik een nieuwe structuur zoeken! Het Activiteitencentrum (AC) biedt mij structuur, maar dit vind ik niks…nou ja op activiteitengebied niet, maar op sociaalgebied wel…dus daarheen gaan biedt mij juist structuur! Als NAH ’er heb je structuur zeker nodig, maar voor mij is structuur van belang, maar ook ‘nut’. In mijn werk, bij Bureau Jeugdzorg vond ik deze nut! Nuttig zijn voor anderen geeft mij een goed gevoel, ik wil mij nu ook nuttig voelen en maken…iets dat het AC mij niet geeft! Ik zocht dit ook toen ik in de cliëntenraad ging, maar de Stichting gaf mij het gevoel dat het ‘windowdressing’ betrof i.p.v. echte invloed…meepraten okay, maar invloed op beslissingen…nee! Dus ik was teleurgesteld dus stopte ik hiermee. Ik ga trouw dagdelen naar het AC, maar ik wil mij nuttig maken…vrijwilligerswerk doen! Met mijn capaciteiten en achtergrond moet ik toch ...