Doorgaan naar hoofdcontent

AFHANKELIJKHEID IS STOM?


Met de taxi, krijgen van zorg, naar een ActiviteitenCentrum, speciale beker, invalidentoilet, boodschappen. Maar enkele voorbeelden dat ik afhankelijk ben van anderen en dit is stom…niet leuk, maar ik kan het niet veranderen.

Koken deed ik erg graag, was ook een hobby van mij…vond het leuk, maar kan niet meer koken. Ik heb nog steeds een abonnement op de Delicious© het kookblad, nu kijk ik er in en lees het alleen nu, maar voor mijn hersenbloeding maakte ik maaltijden uit dit blad. Nu kookt een vriend van mij er uit…komt hij hier en eten we dat samen. Over afhankelijkheid gesproken, maar dit is leuk…samen eten.
In de woonvorm waar ik woon, wordt het eten voor ons geregeld…van die heerlijke (ahum) kant-en-klaar maaltijden. Voedzaam, maar niet heel erg gezond. Afhankelijk van anderen over het eten…STOM…ik wil het zelf kunnen; koken, regelen. Drinken ook, het meeste doe ik zelf, maar drinken uit een gewone beker, glas, kopje, flesje of blikje? Niet meer…ik moet nu uit een speciale beker drinken (alles) of drinken met een rietje in het glas, kopje, beker, flesje of blikje.

Taxi…ik kan niet meer autorijden, nooit meer zelf ergens heen, niet meer spontaan ergens heen. Eerst een taxi regelen en die rijd mij wel ergens heen, afspraak maken. En als ik pech heb gaan er ook nog anderen mee, combineren noemen ze dat, dan moet je deze ook ergens afzetten, ben het laatste adres op de route…mag je “site seeing”…kom je eerst overal en nergens en dan kom je uiteindelijk op je eindbestemming. Soms klopt het combineren niet, komt er iemand eerder of later in die er na je uit moet, nou dan ben je de pisang!

Niet meer werken, maar nu naar een ActiviteitenCentrum (AC) helaas, het is wel aardig, maar ik zie het meer als dag invulling. Ik mis de verantwoordelijkheid. Afhankelijk van het AC voor de dag invulling, niet leuk, maar anders heb ik geen invulling van de dag. Ik heb genoeg te doen, ik verveel mij gelukkig niet, maar dat is voor je vrije tijd, deed ik naast mijn werk ook al…nu ook, maar intensiever; facebook. Ik heb nu via dit sociale media contact met oud-collega’s… superhandig, ook al reageer je niet vaak, toch blijf je zo op de hoogte en dit is voor mij belangrijk!




Ik ben nu wel afhankelijk van facebook voor mijn sociale contacten…als dit er niet was…had ik niets, zo blijf je toch op de hoogte, spreek je familie, vrienden, deel je dingen. Zo ben je toch een beetje onderdeel van hun leven, kan ik afspreken, foto’s kijken, etc… ik heb ook wel “normale” sociale contacten, maar via sociale media, zoals facebook of twitter,  blijf je op de hoogte van diegene die je niet of nauwelijks ziet! Ik wil vaker, maar ben zo afhankelijk van de taxi en dat is geen pretje soms… Regeltjes bij het taxivervoer zijn er ook…via de gemeente krijg je een pas, de regiopas, voor ritjes binnen de regio (een straal van 30 km vanaf je woonadres) voor meer, ritjes buiten de regio (vanaf 30 km vanaf je woonadres) heb je een landelijke pas de Valyspas®… Voor beide passen geldt een gereduceerd tarief, dat je zelf dient te betalen natuurlijk.




Afhankelijkheid stom? Vind ik wel, maar wel nodig...ik moet het accepteren, anders kan ik niet genieten, niet meer eten, niet meer in contact blijven met anderen d.m.v. de sociale media. Genieten is niet het goede woord, maar wat dan wel? Zonder deze, helaas, noodzakelijke afhankelijkheid kan ik niets beginnen op deze gebieden. Veel kan ik gelukkig zelf, van het ziekenhuis tot nu kan ik veel meer...veel geleerd, dus deze afhankelijkheid moet en wil ik accepteren!

Reacties

Populaire posts van deze blog

NIEUW, NIEUWER, NIEUWST

Nieuw jaar, nieuw uiterlijk blog, nieuwe blog stijl…meer dagboekstijl, maar hersenletsel blijft eenonderdeel van mijn leven en dat is zeker van invloed op mijn dagelijkse beslommeringen. De ene dag zal ik meer schrijven dan de andere…net als het leven zelf; de ene dag is de andere niet. Ik zal ook gewoon dingen schrijven (en delen) waar IK zin in heb!
Januari
1 Januari… Lekker geslapen denk ik (want ik sliep) wel met oordopjes in omdat ik om 24:00 het geknal niet wilde horen! Na wat bubbels en cola-rum, wat oliebollen en wat fuetworstplakjes was mijn oudejaarsavond ten einde toen de Guido Wijers klaar was met de oudejaarsconference… heerlijk mijn bedje in nadat ik wat vocht had gelost. Oudejaarsavond in mijn 1tje, in 2018 wil ik het anders doen denk ik. Gezelligheid was ver te zoeken en nieuwjaarsdag? Het zijn voor mij ‘gewone’ dagen, al was dit voor mijn bloeding zeker niet! Familie bezoeken op deze dag, bij opa (afgelopen jaar overleden helaas) en oma in Emmen langs of andere famili…

XXX

Vervoer, de soap gaat nog ff door…mijn standpunt:

Geen vervoer dus…Waarom? Omdat de WMO en Welzijn Kampen hersenletsel niet begrijpen. Wel heeft men begrip voor het feit dat ik hersenletsel heb, maar begrijpt absoluut niet wat het met je leven doet! En met name wat het hebben van hersenletsel van invloed op je gedrag heeft!! En het feit dat je daar geen controle over hebt!Geen controle over gedrag, dan kun je dus zonder het op dat moment zelf te realiseren ongewenst gedrag vertonen. En dit is mij gebeurd dus… Ik heb ongewenst gedrag vertoont waar ik op dat moment geen controle over had. Wat dus resulteerde in het feit dat men nu moeilijk doet om mij te vervoeren bij Welzijn! Een rolstoel niet vastzetten, mijn levensvervoerdersmiddel in combinatie met het onverschillige gedrag van de ‘vrijwillige’ chauffeur resulteerde dat ik ongewenst gedrag vertoonde! Ik werd boos ja, mijn hersenen verwerkten deze informatie niet goed door mijn hersenletsel en ik ‘flipte’ werd dus boos en zei van alle…

TERUGGAAN IN HET LEVEN

Voor deze blog wil ik jullie meenemen naar een jaar dat voor mij bepalend is geweest in mijn ik, mijn vorming, dit jaar is een bepalend jaar geweest in mijn leven….we gaan 23 jaar terug in de tijd naar 1995. Het jaar dat ik mijn HAVO diploma kreeg, mijn HBO studie begon, op kamers ging en het jaar dat mijn ouders gingen scheiden! Een jaar waarin veel gebeurde, hoge pieken had en diepe dalen, veel te verwerken ook. Ook het jaar erna had dit effect op mijn wezen, mijn normen en waarden. Ik ben er niet trots op maar mijn kijk op relaties, de normen en waarden die ik toen daarover had, waren compleet het tegenovergestelde vanaf het moment dat ik de moeder van mijn kind ontmoete in 1998…alles werd anders, door haar is mijn kijk op relaties, zijn mijn normen en waarden veranderd, verschoven…ik stond positiever in het leven! 1995, 1996 en 1997 zijn belangrijke vormingsjaren geweest voor de man die ik nu ben! Studentenvereniging, drank, drugs, vrouwen, ik leefde er op los. Om het 1 en ander t…