Doorgaan naar hoofdcontent

HET KAN IEDEREEN OVERKOMEN!

Deze week bleek maar weer; het kan iedereen overkomen hersenbeschadiging. Een medewerker hier kreeg op het werk een herseninfarct! De hersenen zijn een gevoelig orgaan, want als daar wat gebeurd reageert je hele lichaam. Bij haar blijft waarschijnlijk geen restschade achter, maar je weet nooit…er is altijd wel iets veranderd, dat zal bij haar niet anders zijn!

Een herseninfarct is echt anders dan een hersenbloeding…meer informatie over de verschillen: http://neurologie.mmc.nl/nieuwsoverzicht/hersenbloeding_en_herseninfarct_dat_is_toch_hetzelfde Even kort; een infarct in de hersenen is dat er een bloedprop in een bloedvat zorgt voor een afsluiting van toevoer van zuurstof naar de achtergelegen cellen…en een bloeding in de hersenen is het gevolg van een geknapt of gescheurd bloedvat in de hersenen of zoals bij mij in en om de hersenen.



Het komt zo dichtbij, daarom doet het mij veel! Ik besefte altijd al dat dit iedereen kan overkomen, maar dan nog…een medewerker, ziekenhuis, revalidatiecentrum… Ik ken deze route en wat doe je er aan? Niets…bij mij duurde het even deze route, voor deze medewerker korter gelukkig. Ik heb veel overgehouden, wat beperkingen gekregen…wat zal deze medewerker overhouden? Zowieso veranderd er emotioneel iets, op het gebied van prikkels ook wel, maar in welke mate? Door deze blog en mijn boek heb ik mijn dingetje, de bloeding, een plekje gegeven, van mij afgeschreven. Het heeft mij geholpen, ik hoop dat zij het ook plek kan geven… Middels een blog of anders of hoe het bij haar werkt, dus wat voor mij heeft geholpen hoeft voor haar niet te helpen…voor iedereen werkt het weer anders.

Ik heb een lange weg gelopen en loop nog, je blijft dat doen, ook de medewerker. Al zal haar weg iets minder hobbels bevatten, maar ondanks dit verschil zal de pijn en het verdriet niet minder zijn! Je omgeving, je netwerk, zal dit moeten opvangen en hierdoor kracht geven…een luisterend oor zijn, een stimulans!




Als ik dit schrijf is het al weer even geleden, maar maakt het niet minder erg… Wat moet ik verder zeggen…je kunt het je pas voorstellen hoe het is als het jezelf overkomt!

Reacties

Populaire posts van deze blog

NIEUW, NIEUWER, NIEUWST

Nieuw jaar, nieuw uiterlijk blog, nieuwe blog stijl…meer dagboekstijl, maar hersenletsel blijft eenonderdeel van mijn leven en dat is zeker van invloed op mijn dagelijkse beslommeringen. De ene dag zal ik meer schrijven dan de andere…net als het leven zelf; de ene dag is de andere niet. Ik zal ook gewoon dingen schrijven (en delen) waar IK zin in heb!
Januari
1 Januari… Lekker geslapen denk ik (want ik sliep) wel met oordopjes in omdat ik om 24:00 het geknal niet wilde horen! Na wat bubbels en cola-rum, wat oliebollen en wat fuetworstplakjes was mijn oudejaarsavond ten einde toen de Guido Wijers klaar was met de oudejaarsconference… heerlijk mijn bedje in nadat ik wat vocht had gelost. Oudejaarsavond in mijn 1tje, in 2018 wil ik het anders doen denk ik. Gezelligheid was ver te zoeken en nieuwjaarsdag? Het zijn voor mij ‘gewone’ dagen, al was dit voor mijn bloeding zeker niet! Familie bezoeken op deze dag, bij opa (afgelopen jaar overleden helaas) en oma in Emmen langs of andere famili…

VETJAAR

2017 begon voor mij slapend…om 24:00 precies ging ik naar bed, ik kon moeilijk in slaap komen want wat mafketels vonden het wel een goed idee om wat vuurwerk af te steken, gelukkig nieuwjaar! Steekwoorden voor mijn 2017: alcohol, pens, ouder worden, kanker, speciaal, zwart (niet discriminerend bedoeld…ik wil niemand beledigen…sorry alvast als dat wel zo voelt…ach fuck you!) oh ja steekwoorden…ge-emmer, muzikaal en Giphart.
De eerste drie steekwoorden begin ik maar mee. Na een oudejaarsavond in mijn eentje; fles prosecco achter de kiezen, stuk of wat oliebollen (verspreid over de dag een stuk of 15), chips en wat gevulde eieren…wenste ik mijzelf een voortreffelijk nieuwjaar toe alvorens ik mijn ‘dronken’ lijf in mijn bed legde nadat ik de prosecco in het toilet piste. Twaalf uur wat een kabaal…ik wil slapen! 2017 het jaar dat ik 40 werd, weer een jaartje ouder en ik merk nu echt ‘ieder pondje gaat door het mondje’. Ik merk dat mijn buikje nu echt groter wordt en ik krijg zelf ‘love-ha…

XXX

Vervoer, de soap gaat nog ff door…mijn standpunt:

Geen vervoer dus…Waarom? Omdat de WMO en Welzijn Kampen hersenletsel niet begrijpen. Wel heeft men begrip voor het feit dat ik hersenletsel heb, maar begrijpt absoluut niet wat het met je leven doet! En met name wat het hebben van hersenletsel van invloed op je gedrag heeft!! En het feit dat je daar geen controle over hebt!Geen controle over gedrag, dan kun je dus zonder het op dat moment zelf te realiseren ongewenst gedrag vertonen. En dit is mij gebeurd dus… Ik heb ongewenst gedrag vertoont waar ik op dat moment geen controle over had. Wat dus resulteerde in het feit dat men nu moeilijk doet om mij te vervoeren bij Welzijn! Een rolstoel niet vastzetten, mijn levensvervoerdersmiddel in combinatie met het onverschillige gedrag van de ‘vrijwillige’ chauffeur resulteerde dat ik ongewenst gedrag vertoonde! Ik werd boos ja, mijn hersenen verwerkten deze informatie niet goed door mijn hersenletsel en ik ‘flipte’ werd dus boos en zei van alle…