Doorgaan naar hoofdcontent

EUROPEES HERSENLETSEL

Ik ben Europaan en heb hersenletsel, maar het lijkt wel of Europa ook hersenletsel heeft…daarover gaat deze blog.

Europa heeft ook hersenletsel! Veel problemen komen tegelijkertijd en de Europe landen doen hun eigen ding, i.p.v. samenwerking. Europa één, maar niet op het beleid vluchtelingen en op meerdere gebieden willen leden van de EU niet dat ‘de macht’ centraal geregeld wordt…terwijl dit nu zo hard nodig is, wil Europa één worden moeten ze meer dan samenwerken!
Net als hersenen, wil je dat deze goed werkt, moeten alle cellen één zijn! Niet alleen samenwerken, maar ook delen, elkaar aanvullen, overnemen, steunen…elkaar versterken tot een éénheid; hersens! Een kleine kink en er hersenletsel. Zo ook in Europa; als er één land niet meewerkt is er een kink en dat is er een probleem…geen éénheid!



Ik ben een Europeaan, maar met hersenletsel. Ik zie het ‘Europese-project’, de EU, falen nu. Het staat op instorten, fundament is slecht en landen pakken problemen niet samen aan, maar doen dit op eigen houtje! En in een samenwerkingsproject, zoals de EU, kan dit niet! Net als bij de hersenen…een ‘opstandige’ cel zorgt voor problemen…ook een land dat zelf dingen gaat doen en de gevolgen van zijn ‘samenwerk’ landen niet ziet, of niet wil zien, kan niet in zo’n project participeren.
En nu die aanslagen in Brussel, dit is afschuwelijk en wat wil IS bereiken met de laffe daad in de Europese hoofdstad? Dit vereist een actie, gezamenlijke actie….Europa moet nu samen staan! Als we dit doen krijgen ze hun zin denk ik; een verdeeld en versplintert Europa…hun tactiek is al een eeuwenoude tactiek  ‘verdeel en heers’ en dit kan Europa niet gebruiken. Hersenbeschadiging of verdeeldheid binnen dit project  kunnen we niet gebruiken!

'Deze gebeurtenissen raken ons maar jagen ons geen angst aan', aldus Europese Commissie-voorzitter Jean-Claude Juncker. 'We gaan door met ons werk om de terroristische dreiging het hoofd te bieden en om Europese oplossingen aan te dragen voor de kwesties die ons allemaal zorgen baren.'   

Dit moet gebeuren…samen…Juncker zegt het goed: Europese oplossingen aan te dragen voor de kwesties die ons allemaal zorgen baren. Ik ben persoonlijk geen fan van Juncker, maar hier zegt hij iets fundamenteels. Nu nog daden en niet alleen woorden!



Ik was niet gekomen waar ik nu ben zonder mijn inzet, doorzettingsvermogen, hard werken en doel. Europa heeft dit ook nodig, wil Europa 1 zijn…heeft het inzet, doorzettingsvermogen, hard werken en een doel nodig! Hard werken moeten de leden samen, samen sta je sterk.
Hersenletsel…Europa…na een aantal jaren voel ik mij weer 1, ik accepteer mijn hersenletsel nooit, maar je leert er mee leven en Europese lidstaten moeten ook met elkaar leren leven…dit kan lang duren, maar wil je 1 zijn…moet dit anders; Hersenletsel!

Wikipedia: De lidstaten van de Europese Unie hebben in de loop van de tijd een aanzienlijke hoeveelheid soevereiniteit overgedragen aan de Europese Unie. De Europese Unie heeft als zodanig meer macht dan welke andere niet-soevereine regionale organisatie ook. Op verschillende terreinen begint de EU te lijken op een bondsstaat of een statenbond. De Unie blijft echter gebaseerd op verdragen tussen lidstaten, waaruit volgt dat de Unie slechts bestaat vanuit de wil van de lidstaten.
Dit is dus het probleem…afhankelijk zijn van de wil van andere lidstaten. Deze afhankelijkheid is, naar mijn mening, een fundamentele fout! Afhankelijk zijn van anderen is alleen handig als het niet anders kan, zoals in mijn geval, maar in een samenwerking? In een samenwerking moet je samenwerken en past afhankelijkheid niet, maar heb je ‘hersenletsel’ en werken lidstaten niet samen dan heb je een groot probleem.




Ik ben voor 1 Europa, want samen sta je sterk! Ik pleit voor een Federatie, niet meer afhankelijk zijn van de wil van andere lidstaten! Geen Unie maar een Federatie met een centrale regering…voor alle Europeanen, willen we dat dit project slaagt? Moet we echt samengaan en niet alleen samenwerken!

Reacties

Populaire posts van deze blog

TERUGGAAN IN HET LEVEN

Voor deze blog wil ik jullie meenemen naar een jaar dat voor mij bepalend is geweest in mijn ik, mijn vorming, dit jaar is een bepalend jaar geweest in mijn leven….we gaan 23 jaar terug in de tijd naar 1995. Het jaar dat ik mijn HAVO diploma kreeg, mijn HBO studie begon, op kamers ging en het jaar dat mijn ouders gingen scheiden! Een jaar waarin veel gebeurde, hoge pieken had en diepe dalen, veel te verwerken ook. Ook het jaar erna had dit effect op mijn wezen, mijn normen en waarden. Ik ben er niet trots op maar mijn kijk op relaties, de normen en waarden die ik toen daarover had, waren compleet het tegenovergestelde vanaf het moment dat ik de moeder van mijn kind ontmoete in 1998…alles werd anders, door haar is mijn kijk op relaties, zijn mijn normen en waarden veranderd, verschoven…ik stond positiever in het leven! 1995, 1996 en 1997 zijn belangrijke vormingsjaren geweest voor de man die ik nu ben! Studentenvereniging, drank, drugs, vrouwen, ik leefde er op los. Om het 1 en ander t…

XXX

Vervoer, de soap gaat nog ff door…mijn standpunt:

Geen vervoer dus…Waarom? Omdat de WMO en Welzijn Kampen hersenletsel niet begrijpen. Wel heeft men begrip voor het feit dat ik hersenletsel heb, maar begrijpt absoluut niet wat het met je leven doet! En met name wat het hebben van hersenletsel van invloed op je gedrag heeft!! En het feit dat je daar geen controle over hebt!Geen controle over gedrag, dan kun je dus zonder het op dat moment zelf te realiseren ongewenst gedrag vertonen. En dit is mij gebeurd dus… Ik heb ongewenst gedrag vertoont waar ik op dat moment geen controle over had. Wat dus resulteerde in het feit dat men nu moeilijk doet om mij te vervoeren bij Welzijn! Een rolstoel niet vastzetten, mijn levensvervoerdersmiddel in combinatie met het onverschillige gedrag van de ‘vrijwillige’ chauffeur resulteerde dat ik ongewenst gedrag vertoonde! Ik werd boos ja, mijn hersenen verwerkten deze informatie niet goed door mijn hersenletsel en ik ‘flipte’ werd dus boos en zei van alle…

A dissapointing life?

Mijn vorige blog ging over ‘lust for life’ en daar hoort dit onderwerp bij…mijn omgang met teleurstelling. En daar het ik er veel van gehad, maar mijn levenslust hielp mij om deze teleurstellingen te verwerken en er mee om te gaan en het een plaats te geven in dit ‘tweede’ leven.

Teleurstellingen genoeg heb ik gekend; gezin kwijt, huis kwijt, werk weg…weg zelfstandigheid! Door mijn hersenbloeding heb ik veel verloren…ik had een leven opgebouwd met vallen en opstaan, heb ik fouten gemaakt…zeker, maar dit hoort erbij, je leert van die fouten en daar bouw je verder op. Maar 1 seconde en alles wat ik opgebouwd had was weg! Dat is een enorme teleurstelling!

Maar toch heb ik het een plaats kunnen geven. Hoe? Dat wil ik proberen uit te leggen in deze blog.

Alles in 1 seconde kwijt zijn wat je hebt opgebouwd…de eerde weken had er geen weet van, ik lag in een coma; ik werd slapende gehouden om na een heftige levensreddende operatie, mijn hersenen rust te geven. Ik heb van alles gezien (ik bespaar…