Doorgaan naar hoofdcontent

KOE-KNUFFELEN

Je zult wel denken waarom is dit nu de titel? Eerst had je de terroristische aanslagen, je hebt die bezuinigingen wat zorgelijk is en nu is er een discussie over racisme?

Wat is nu eigenlijk racisme? De Merriam-Webster Dictionary omschrijft racisme als " de opvatting dat ras de belangrijkste bepalende factor is van menselijke eigenschappen of vermogens, en dat raciale verschillen de basis vormen van de inherente superioriteit of inferioriteit van een bepaald ras boven een ander ras". Volgens de van Dale©: ra·cis·me (het; o)1theorie die de superioriteit van een bep. ras verkondigt 2discriminatie op grond van iemands ras

Nu ben ik tegen elke vorm van racisme, maar ik betrap mij zelf soms (iedereen wel) op een uitspraak die racistisch voordoet…het is niet mijn bedoeling, maar het wordt door mij dan als grapje gebracht terwijl ik dus, onbewust, mij racistisch uitlaat. Dit kun je doen tegen mensen die je goed kent, en jou ook dan, maar tegen een onbekende of tegen een bekende van een vriend of vriendin? Niet dus, onbekenden kennen je ‘humor’ niet!
Waarom? Racisme…discriminatie? Dit laatste ken ik nu ook als rolstoeler. Mensen denken dat iedereen in een rolstoel achterlijk (velen wel, hihi red.), maar ikke niet! Hoe vaak ik niet meemaak dat men diegene aanspreek die met ‘een rolstoer’ mee is (in winkels, terrassen, restaurants…) want mensen in een rolstoel kunnen niet praten. Laat mij niet lachen zeg, mensen die zo denken zijn zelf achterlijk! Net als die mensen die vinden dat zwarte mensen bananen eten…belachelijk!



Discriminatie, ook hier in de woonvorm…de begeleiding, management, etc. voelen zich superieur t.o.v. ons heb ik het gevoel! Verder met hersenletsel is hun slogan…tja…verder ja, verder vaan ons bedoelen ze! Veiligheid is hier van belang in deze ‘beschermde’ woonvorm, maar er worden onveilige keuzes gemaakt hier door managers van deze Stichting en de begeleiding loopt hier maar netjes achteraan…angst, het gevoel boven de bewoners te staan…. Dit geeft mij, en meerdere bewoners hier, een gevoel van onveiligheid!

Lief zijn voor de medemens, naar de ander luisteren, niet meer zomaar denken dat vooroordelen waar zijn, trek dingen in twijfel, vraag je af :”Waarom”. Kinderen stellen deze vraag vaak, maar op een 1 of andere manier zijn we dit kwijt! Volwassen zijn we nu, maar deze vraag stellen we niet meer, nee nu hebben we ‘volwassen’ problemen; zwarte piet discussies, oorlog, terrorisme, vooroordelen. Niks is nog onschuldig…nee we moeten nu helaas overal bij nadenken. Waar is in hemelsnaam die kinderlijke onschuldigheid gebleven? Nee we maken nu onschuldige kinderfeestjes kapot! Koe-knuffelen dan maar… Laten we nu eens die volwassen problemen vanuit kinderogen bekijken.



Dit is een utopie, dat weet ik nu…ik zie het bij mijn zoon. We ‘maken’ hem klaar voor die volwassenheid, langzaam zie je het kind verdwijnen… Leven zonder zorgen heeft een volwassene niet, nee we maken ons veel zorgen, dit willen we niet…we willen het liefste die uptopie, maar waarom (daar is ie dan) bereiden we onze kinderen voor en waarom verbannen we heel langzaam het kind zijn uit onze kinderen? In ruil voor het fantastische, vol zorgen, leven als volwassene…Waarom?


Van racisme via discriminatie naar kinderogen. Maar de titel is koe-knuffelen…hoe kan dit nu? Koe-knuffelen klinkt lief, racisme en discriminatie niet…koe-knuffelen is iets wat volwassenen doen om dichterbij ‘het kind zijn’ te zijn. In de ogen van kinderen is koe-knuffelen niet raar, maar in de ogen van de volwassene wel… Is dit discriminatie, racisme of gewoon onwetendheid om je kind in je te zien! Waarom?

Reacties

Populaire posts van deze blog

TERUGGAAN IN HET LEVEN

Voor deze blog wil ik jullie meenemen naar een jaar dat voor mij bepalend is geweest in mijn ik, mijn vorming, dit jaar is een bepalend jaar geweest in mijn leven….we gaan 23 jaar terug in de tijd naar 1995. Het jaar dat ik mijn HAVO diploma kreeg, mijn HBO studie begon, op kamers ging en het jaar dat mijn ouders gingen scheiden! Een jaar waarin veel gebeurde, hoge pieken had en diepe dalen, veel te verwerken ook. Ook het jaar erna had dit effect op mijn wezen, mijn normen en waarden. Ik ben er niet trots op maar mijn kijk op relaties, de normen en waarden die ik toen daarover had, waren compleet het tegenovergestelde vanaf het moment dat ik de moeder van mijn kind ontmoete in 1998…alles werd anders, door haar is mijn kijk op relaties, zijn mijn normen en waarden veranderd, verschoven…ik stond positiever in het leven! 1995, 1996 en 1997 zijn belangrijke vormingsjaren geweest voor de man die ik nu ben! Studentenvereniging, drank, drugs, vrouwen, ik leefde er op los. Om het 1 en ander t…

XXX

Vervoer, de soap gaat nog ff door…mijn standpunt:

Geen vervoer dus…Waarom? Omdat de WMO en Welzijn Kampen hersenletsel niet begrijpen. Wel heeft men begrip voor het feit dat ik hersenletsel heb, maar begrijpt absoluut niet wat het met je leven doet! En met name wat het hebben van hersenletsel van invloed op je gedrag heeft!! En het feit dat je daar geen controle over hebt!Geen controle over gedrag, dan kun je dus zonder het op dat moment zelf te realiseren ongewenst gedrag vertonen. En dit is mij gebeurd dus… Ik heb ongewenst gedrag vertoont waar ik op dat moment geen controle over had. Wat dus resulteerde in het feit dat men nu moeilijk doet om mij te vervoeren bij Welzijn! Een rolstoel niet vastzetten, mijn levensvervoerdersmiddel in combinatie met het onverschillige gedrag van de ‘vrijwillige’ chauffeur resulteerde dat ik ongewenst gedrag vertoonde! Ik werd boos ja, mijn hersenen verwerkten deze informatie niet goed door mijn hersenletsel en ik ‘flipte’ werd dus boos en zei van alle…

A dissapointing life?

Mijn vorige blog ging over ‘lust for life’ en daar hoort dit onderwerp bij…mijn omgang met teleurstelling. En daar het ik er veel van gehad, maar mijn levenslust hielp mij om deze teleurstellingen te verwerken en er mee om te gaan en het een plaats te geven in dit ‘tweede’ leven.

Teleurstellingen genoeg heb ik gekend; gezin kwijt, huis kwijt, werk weg…weg zelfstandigheid! Door mijn hersenbloeding heb ik veel verloren…ik had een leven opgebouwd met vallen en opstaan, heb ik fouten gemaakt…zeker, maar dit hoort erbij, je leert van die fouten en daar bouw je verder op. Maar 1 seconde en alles wat ik opgebouwd had was weg! Dat is een enorme teleurstelling!

Maar toch heb ik het een plaats kunnen geven. Hoe? Dat wil ik proberen uit te leggen in deze blog.

Alles in 1 seconde kwijt zijn wat je hebt opgebouwd…de eerde weken had er geen weet van, ik lag in een coma; ik werd slapende gehouden om na een heftige levensreddende operatie, mijn hersenen rust te geven. Ik heb van alles gezien (ik bespaar…