Doorgaan naar hoofdcontent

MOTORIEK



Fijne en grove motoriek…allebei zijn ze flink verstoord.
Wat zegt wikipedia erover:

Motoriek
Motoriek is het vermogen om te bewegen. Dit kan het menselijk lichaam of dat van een dier betreffen. Meestal maakt men voor de mens onderscheid tussen:
grove motoriek: bv. lopen, zwemmen, zagen. Vaak maar niet altijd betreft het hier bewegingen die grotendeels automatisch verlopen.
fijne motoriek: bv. knippen, schrijven, tekenen. Vaak zijn dat bewegingen waarbij veel aandacht en concentratie nodig is.
In de ontwikkeling van de links-rechtsdominantie komt de grove motoriek voor de fijne motoriek. Stoornissen in de (ontwikkeling) van de motoriek worden behandeld door een fysiotherapeut of kinesitherapeut.


De grove motoriek…lopen tja, dat kan ik niet meer, mijn hersen geven het signaal niet meer goed door aan mijn benen en mijn balans (of evenwicht) is heel slecht….dus dit bevorderd het lopen niet. Zwemmen…tja…op mijn rug lukt het wel, maar op bij buik…zodra mijn hoofd onder water komt blijf ik adem halen en dit is niet handig. Zagen…wil je een bloedbad zien? Zagen, heb co√∂rdinatie voor nodig en dat mis ik  helaas, geen onverwachte bewegingen maken (die maak ik dus). Het automatisme is bij mij weg, net het automatisme bij spreken, lopen…ik moet overal bij nadenken, “normaal” denk je daar niet bij na…je praat en loopt gewoon.



Fijne motoriek…schrijven, gaat niet meer, een pen vasthouden is voor mij heel moeilijk. In de Vogellanden hebben we het wel geprobeerd, maar het leverde niets op, ja frustratie…maar ja kost ook veel energie net als het schrijven op zich…het lukte niet of het kostte mij veel moeite dus ben ik mee gestopt. Frustrerend hoor! Accepteren dat je niet meer kunt schrijven, okay een handtekening lukt mij nog, maar met moeite. Knippen…niet hetzelfde als zagen, moet wel heel goed uit kijken, kan niet alles knippen…maar het lukt nog, niet netjes maar toch… Concentratie nodig en ik maak onverwachte bewegingen en ik schrik snel van geluiden…dus snel afgeleid, afgenomen concentratie dus.



Stoornissen bij mij worden niet meer behandeld om deze stoornissen te genezen, maar veelal om meer mee leren om te gaan en om grenzen in de stoornissen te zoeken. Grenzen zoeken in lopen, balans (evenwicht) dat doe ik nu voornamelijk bij fysiotherapie en natuurlijk mijn conditie op pijl houden en natuurlijk werken aan mijn six-pack (dat nu meer lijkt op een 1-pack)

Reacties

Populaire posts van deze blog

TERUGGAAN IN HET LEVEN

Voor deze blog wil ik jullie meenemen naar een jaar dat voor mij bepalend is geweest in mijn ik, mijn vorming, dit jaar is een bepalend jaar geweest in mijn leven….we gaan 23 jaar terug in de tijd naar 1995. Het jaar dat ik mijn HAVO diploma kreeg, mijn HBO studie begon, op kamers ging en het jaar dat mijn ouders gingen scheiden! Een jaar waarin veel gebeurde, hoge pieken had en diepe dalen, veel te verwerken ook. Ook het jaar erna had dit effect op mijn wezen, mijn normen en waarden. Ik ben er niet trots op maar mijn kijk op relaties, de normen en waarden die ik toen daarover had, waren compleet het tegenovergestelde vanaf het moment dat ik de moeder van mijn kind ontmoete in 1998…alles werd anders, door haar is mijn kijk op relaties, zijn mijn normen en waarden veranderd, verschoven…ik stond positiever in het leven! 1995, 1996 en 1997 zijn belangrijke vormingsjaren geweest voor de man die ik nu ben! Studentenvereniging, drank, drugs, vrouwen, ik leefde er op los. Om het 1 en ander t…

XXX

Vervoer, de soap gaat nog ff door…mijn standpunt:

Geen vervoer dus…Waarom? Omdat de WMO en Welzijn Kampen hersenletsel niet begrijpen. Wel heeft men begrip voor het feit dat ik hersenletsel heb, maar begrijpt absoluut niet wat het met je leven doet! En met name wat het hebben van hersenletsel van invloed op je gedrag heeft!! En het feit dat je daar geen controle over hebt!Geen controle over gedrag, dan kun je dus zonder het op dat moment zelf te realiseren ongewenst gedrag vertonen. En dit is mij gebeurd dus… Ik heb ongewenst gedrag vertoont waar ik op dat moment geen controle over had. Wat dus resulteerde in het feit dat men nu moeilijk doet om mij te vervoeren bij Welzijn! Een rolstoel niet vastzetten, mijn levensvervoerdersmiddel in combinatie met het onverschillige gedrag van de ‘vrijwillige’ chauffeur resulteerde dat ik ongewenst gedrag vertoonde! Ik werd boos ja, mijn hersenen verwerkten deze informatie niet goed door mijn hersenletsel en ik ‘flipte’ werd dus boos en zei van alle…

A dissapointing life?

Mijn vorige blog ging over ‘lust for life’ en daar hoort dit onderwerp bij…mijn omgang met teleurstelling. En daar het ik er veel van gehad, maar mijn levenslust hielp mij om deze teleurstellingen te verwerken en er mee om te gaan en het een plaats te geven in dit ‘tweede’ leven.

Teleurstellingen genoeg heb ik gekend; gezin kwijt, huis kwijt, werk weg…weg zelfstandigheid! Door mijn hersenbloeding heb ik veel verloren…ik had een leven opgebouwd met vallen en opstaan, heb ik fouten gemaakt…zeker, maar dit hoort erbij, je leert van die fouten en daar bouw je verder op. Maar 1 seconde en alles wat ik opgebouwd had was weg! Dat is een enorme teleurstelling!

Maar toch heb ik het een plaats kunnen geven. Hoe? Dat wil ik proberen uit te leggen in deze blog.

Alles in 1 seconde kwijt zijn wat je hebt opgebouwd…de eerde weken had er geen weet van, ik lag in een coma; ik werd slapende gehouden om na een heftige levensreddende operatie, mijn hersenen rust te geven. Ik heb van alles gezien (ik bespaar…