Doorgaan naar hoofdcontent

UTOPIA

Dit is een erg persoonlijke blog, maar wil dat iedereen bewust is dat sommige dingen mij moeite kosten.

Heeft niet te maken met het gelijknamige reality programma dat op tv is, maar heeft betrekking op mijn ‘droomwereld’. De betekenis:

Utopia is de schets van een ideale samenleving die de bestaande maatschappij tot voorbeeld dient te strekken. Het is dus een beschrijving van de slechts in fantasie van de auteur bestaande ideale vorm van een maatschappij.
Het doel van utopia is de nadelen van de bestaande maatschappij aan te tonen. In 1516 verscheen Thomas More’s staatsroman ‘Libellus vere aureus de optimo reipublicae statu deque nova insula Utopiae’. Dit ging over de beste staatstoestand en over het nieuwe eiland Utopia. In Utopia bestaat een zesurige werkdag waarbij allen moeten werken en er geen overtollige luxe wordt gefabriceerd. Ook liggen alle producten in de warenhuizen opgeslagen, waar iedere huisvader ongestoord de levensbehoeften van zijn gezin kan komen weghalen. Reeds twee millennia eerder ontwierpen Faleas en Plato de ideale toekomstmaatschappijen. In de zeventiende eeuw werd er door vrij wat utopisten gepubliceerd. De voornaamste utopist uit de achttiende eeuw is Morelly. De eerste helft van de negentiende eeuw was de bloeitijd van het utopisch socialisme. Er werden toen onder andere door Cabet, Owen, alsmede door volgelingen van Fourier en Saint Simon koloniĆ«n gesticht teneinde de utopia te verwezenlijken.



Voor mij, een onwerkelijkheid, het onbereikbare…misschien lijkt het woord veel op utopie en denk ik daar aan. Maar dan nog…

Wat ik zal moeten accepteren is dat ik, hoe graag ik ook wil, beter een liefdespartner te krijgen uit mijn hoofd moet zetten. Mijn utopia, een utopie, ik wil zo graag…misschien wel te graag, een partner weer. Niet samenwonen maar leuke dingen doen en…

De Kik zong er al over “ik ben verliefd op een plaatje…” dit plaatje zit in mijn hoofd…een vriendin! Wil ik wel, maar ja die fokking rolstoel. Belemmerend ding als je wilt versieren, flirten gaat nog, gesprek wel, maar dan…beperkingen. Ik moet het uit mijn hoofd zetten…het zal wel zo zijn dat ik nooit meer een vrouwelijk lichaam naakt ‘live’ zal zien…ik moet het halen uit magazines, tv en ?



Het is niet het belangrijkste, maar is het er niet dan mis je het verschrikkelijk! Ik schreef er al over in mijn blog “heethoofd”, ik schaam mij er niet voor, iedereen denkt het IK zeg het! Schrijf erover, praat…noem het taboedoorbrekend, maar dit zijn mijn gevoelens en deze wil ik met jullie delen, misschien erg persoonlijk, maar what the fuck! Ik ben toch al beperkt ik heb niets meer te verliezen!

Mijn zoon om wie ik heel veel geef…ik ben vader, maar ook zo mijn behoeften en de liefde voor hem haal ik veel uit. Maar toch is het niet genoeg, iemand hebben die ondanks mijn beperkingen mij lief heeft, iemand met wie ik alles kan delen…geen vriendschap, maar meer. Maar hij ziet bij andere ouders, hoe het ook kan en dit gun ik mijzelf ook; een partner met wie je lief en leed deelt! Ik wil niet dat hij mij raar vind, het zijn volwassen zaken, maar toch… Als het niet voor de hand ligt, je er veel moeite voor moet doen, wordt het verlangen er naar groter denk ik. Liefde, aandacht, tederheid en met iemand iets delen het is lastig voor mij, kost meer moeite. Niet lastig, maar mijn rolstoel werkt dan belemmerend naar mijn mening.



Ben ik raar als ik daar naar verlang, smacht…gek eigenlijk… Eerst kon ik nog alles, was ik ‘normaal’ verlangde ik er niet naar, maar nu… de Dijk zong er al eens over “Als ze er niet is…”

De rest van mijn leven alleen, geen rekening houden met iemand, mijn eigen dingen doen, lekker op mijzelf…lekker, heerlijk die eenzaamheid! Zielig? Ik? Ik ga nu echt niet in een slachtofferrol zitten…dat weiger ik, maar die eenzaamheid soms ook niet! Verdriet delen; in je eentje huilen is niet leuk hoor…soms ben ik zo boos, zo onredelijk, dan ben ik niet rustig te krijgen…ja muziek helpt, ook op die momenten wil ik niet alleen op mijn muziek terugvallen, maar ik wil graag dan ook op iemand terug kunnen vallen. Iemand die mij dan rustig maakt, mij troost…

Ik denk dat iedereen soms dit gevoel wel heeft, maar voor mij extra moeilijk door die fokking rolstoel. Een vriendin van mij zei een keer: ”Stel je niet hoge eisen aan een partner?” Ze zette mij aan het denken…moet ik mijn eisen bijstellen of niet? Nee dat denk ik niet, op z’n minst bijschaven, maar niet bijstellen!


Ik wil niet de rest van mijn leven alleen zijn…ik wil een partner of leef ik dan in mijn droomwereld, mijn utopia? 

Reacties

  1. ik voel enorm met je mee Emil. Mooi geschreven. Mijn tweede boek is klaar. Via de hersenstichting wil ik het graag uitgegeven krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. lijkt me zinvol om elkaar eens te ontmoeten Emil. Lotgenotencontact.
    038-4547296 06-36164386

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

NIEUW, NIEUWER, NIEUWST

Nieuw jaar, nieuw uiterlijk blog, nieuwe blog stijl…meer dagboekstijl, maar hersenletsel blijft eenonderdeel van mijn leven en dat is zeker van invloed op mijn dagelijkse beslommeringen. De ene dag zal ik meer schrijven dan de andere…net als het leven zelf; de ene dag is de andere niet. Ik zal ook gewoon dingen schrijven (en delen) waar IK zin in heb!
Januari
1 Januari… Lekker geslapen denk ik (want ik sliep) wel met oordopjes in omdat ik om 24:00 het geknal niet wilde horen! Na wat bubbels en cola-rum, wat oliebollen en wat fuetworstplakjes was mijn oudejaarsavond ten einde toen de Guido Wijers klaar was met de oudejaarsconference… heerlijk mijn bedje in nadat ik wat vocht had gelost. Oudejaarsavond in mijn 1tje, in 2018 wil ik het anders doen denk ik. Gezelligheid was ver te zoeken en nieuwjaarsdag? Het zijn voor mij ‘gewone’ dagen, al was dit voor mijn bloeding zeker niet! Familie bezoeken op deze dag, bij opa (afgelopen jaar overleden helaas) en oma in Emmen langs of andere famili…

XXX

Vervoer, de soap gaat nog ff door…mijn standpunt:

Geen vervoer dus…Waarom? Omdat de WMO en Welzijn Kampen hersenletsel niet begrijpen. Wel heeft men begrip voor het feit dat ik hersenletsel heb, maar begrijpt absoluut niet wat het met je leven doet! En met name wat het hebben van hersenletsel van invloed op je gedrag heeft!! En het feit dat je daar geen controle over hebt!Geen controle over gedrag, dan kun je dus zonder het op dat moment zelf te realiseren ongewenst gedrag vertonen. En dit is mij gebeurd dus… Ik heb ongewenst gedrag vertoont waar ik op dat moment geen controle over had. Wat dus resulteerde in het feit dat men nu moeilijk doet om mij te vervoeren bij Welzijn! Een rolstoel niet vastzetten, mijn levensvervoerdersmiddel in combinatie met het onverschillige gedrag van de ‘vrijwillige’ chauffeur resulteerde dat ik ongewenst gedrag vertoonde! Ik werd boos ja, mijn hersenen verwerkten deze informatie niet goed door mijn hersenletsel en ik ‘flipte’ werd dus boos en zei van alle…

TERUGGAAN IN HET LEVEN

Voor deze blog wil ik jullie meenemen naar een jaar dat voor mij bepalend is geweest in mijn ik, mijn vorming, dit jaar is een bepalend jaar geweest in mijn leven….we gaan 23 jaar terug in de tijd naar 1995. Het jaar dat ik mijn HAVO diploma kreeg, mijn HBO studie begon, op kamers ging en het jaar dat mijn ouders gingen scheiden! Een jaar waarin veel gebeurde, hoge pieken had en diepe dalen, veel te verwerken ook. Ook het jaar erna had dit effect op mijn wezen, mijn normen en waarden. Ik ben er niet trots op maar mijn kijk op relaties, de normen en waarden die ik toen daarover had, waren compleet het tegenovergestelde vanaf het moment dat ik de moeder van mijn kind ontmoete in 1998…alles werd anders, door haar is mijn kijk op relaties, zijn mijn normen en waarden veranderd, verschoven…ik stond positiever in het leven! 1995, 1996 en 1997 zijn belangrijke vormingsjaren geweest voor de man die ik nu ben! Studentenvereniging, drank, drugs, vrouwen, ik leefde er op los. Om het 1 en ander t…