Doorgaan naar hoofdcontent

INTENSIVE CARE

Intensive care staat voor intensieve zorg. Mantelzorg staat voor alle extra zorg en hulp die, min of meer geregeld, uit liefde of sympathie aan iemand gegeven wordt. Het gaat hier om vaardigheden en activiteiten die de ander niet (goed) meer zelf kan doen of nooit zal kunnen doen. Gewoon het huishouden doen voor je gezin is dus geen mantelzorg. Maar ook mantelzorg vind ik onder intensieve zorg vallen.

Ik heb de mazzel dat ik veel zelf kan, veel heb ik mijzelf weer aangeleerd of doe het zo anders nu dat ik niet veel zorg/mantelzorg heb. Zoals boodschappen doen, omdat het online kan doe ik het zelf, ik hoef niemand hiervoor te vragen…mijn schoonzus deed dit, maar nu bestel ik het online en laat het hier bezorgen. Dit heeft een voordeel; ik doe het zelf, maar heeft ook een nadeel; ik zie haar nu veel minder.



Op vakantie ga ik met mijn vader, die fungeert die dagen als mijn ‘mantelzorger’ , zo zie ik het niet want ik zie hem als mijn vader (is hij ook nog…hihi, red.), maar hij is er dan bij omdat ik sommige dingen niet zelf kan en die doet hij dan. Ik zie dit niet al mantelzorg, meer gezellig met mijn pa op vakantie…qualitytime… Al is voor hem veel werk en is een week lang zat (ook voor mij, red.) hij hoeft niet te helpen bij douchen, toiletgang of scheren…koken wel, ontbijten, lunchen, eropuit met de auto dat dan allemaal weer wel, maar dit is gezellig. Geen intensieve zorg, maar zorgen dat wij een leuke vakantie hebben

Enkele citaten uit 2003 betreffende een rapport van SCP:
“De onderlinge steun die familieleden en vrienden elkaar bieden is een buitengewoon kostbaar sociaal goed. Dat is het in de eerste plaats doordat Nederlanders elkaars lasten zo vanzelfsprekend dragen. In de tweede plaats blijkt die onderlinge steun een omvangrijk beroep op professionele hulpverlening te voorkomen.”
“De overheid hecht veel waarde aan de mantelzorg die burgers elkaar verlenen.”
“Wanneer verzorgers zich uitlaten over informele hulp hebben ze het over unieke dagelijkse ervaringen die zich in de beleving geheel afspelen binnen het sociale netwerk van de hulpvrager. In deze visie is informele hulp verbonden met waarden als vanzelfsprekendheid en plicht of met emoties als verdriet en gevoelens van onmacht”
“De informele hulp kan onderverdeeld worden in de volgende vier groepen: 1 huishoudelijke verzorging (boodschappen, maaltijd bereiden, de was doen, schoonmaken); 2 persoonlijke verzorging (wassen, kleden, eten, verplaatsen); 3 verpleegkundige hulp (wondverzorging, injecties); en 4 begeleiding.”

Het gezondheidsplein:
” Mantelzorg neemt een centrale plaats in binnen onze samenleving. Uit liefde – en soms tegen wil en dank – zorgt ƩƩn op de vier volwassenen langdurig en onbetaald voor een chronisch zieke, gehandicapte of hulpbehoevende naaste. Voor velen is dit vanzelfsprekend, maar vaak ook een zware last. Vooral de combinatie werk, sociaal leven en mantelzorg drukt zijn stempel op het fysieke en geestelijke welbevinden van de mantelzorger. In dit dossier is daarom volop aandacht voor een goede praktische inrichting van mantelzorg en van wie je daarbij hulp kunt krijgen.”

Enkele cijfers betreffende mantelzorg:



Mantelzorg is voor mij niet in mijn dagelijkse leven direct aanwezig, wel indirect…niet direct bedoel ik dat ik in het dagelijkse leven veel dingen zelf kan… Gelukkig wel, dit in tegenstelling tot anderen! Voor dingen die ik niet zelf kan vraag ik de begeleiding hier (als iets dringend moet gedaan worden), vrienden, familie of mijn vrijwilliger (als het doen ff kan wachten). Dit laatste kun je zien als mantelzorg, het kan…ik zie dit anders, maar als je naar de definitie betreffende mantelzorger kijk zou het er onder vallen.

Als mantelzorger vind ik het belangrijk dat je goed communiceert, praat met de zorgvrager over wat er gebeurt is, bespreek beperkingen maar ook de mogelijkheden, bewaak grenzen en bespreek deze duidelijk. Soms hebben zorgvragers geen goed ‘ziekte inzicht’ en dan is het van belang dat de mantelzorger degene is die dit ‘inzicht’ wel heeft en grenzen bewaakt.






Wat vind jij voor mantelzorg belangrijk? Schrijf het op, reageer op deze blog en ik kom er op terug in een blog…of iets van dien aart.

Reacties

  1. Er moet meer aandacht komen voor mantelzorger. Meer steun.
    Wanneer ben je mantelzorger. Vaak wordt het inderdaad allemaal als vanzelfsprekend gezien wat mensen voor je doen als je het zelf niet meer kan.

    Mantelzorger hebben ook een normale baan een sociaal leven. Ze gaan heel snel over de grens voor iemand. Ik vind dat er te veel normaal gevonden wordt wat mensen voor je horen te doen.

    Dat er geen echt steunpunt voor ze is. En wat als ze het niet meer trekken. Wanneer zeg je als mantelzorger stop Ho ik kan niet meer. Meestal sta je zo dicht bij degene die je helpt dat de band zo sterk ik dat grenzen aangeven moeilijk is.

    En wat als de mantelzorger opeens uitvalt. En jij die het nodig heeft de zorg niet meer krijgt maar ook niet weet hoe het wel te regelen.

    Vaak val je buiten heel veel hulp of regels. En je moet wel aan de bel kunnen trekken of iemand hebben die aan de bel trekt.

    In de Corona tijd merk ik veel angst bij mensen die eerder hulp boden maar nu afstand houden. Dus wordt de belasting op 1 mantelzorger veel zwaarder.

    Er is zeer weinig aandacht voor mantelzorgers. En weinig aandacht voor als de mantelzorger uitvalt. Wie neemt het dan over. Waar heb je recht op. Wie helpt je.

    Lang verhaal. Hoop dat het duidelijk verwoord is.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

I AM BACK BABY

  23 september schreef ik mijn laatste blog…veel is gebeurd tussen toen 23 september 2023 en nu 24 oktober 2024. Jezus wat is er veel gebeurd, even een lijst(je): verhuist, Thomas afgestudeerd mbo’er, 15 kilo erbij (WTF), nieuwe collega bij Vogellanden (mijn nieuwe leidinggevende maar ook meer collega), sporten twee keer per week, zelf koken, tatoeages, leukste weekend ooit gehad, oorlog OekraĆÆne, oorlog Gaza, Trump, de grote eikel, weer herkozen als president van USA (= domste president ever), gezeik met het CAK (what is new?), intimiteit, nieuwe muziek en oude muziek, twee verkiezingen (volgende week 2 e ).   Teveel om op te noemen in een lijst(je), maar ik schrijf deze blog weer omdat ik dacht dat ik er klaar mee was, niet dus. Schrijven geeft rust in mijn hoofd, ‘van je afschrijven helpt de mind’ en deze bewering is waar! Niet dat ik de afgelopen jaren onrustig ben geweest, zeker niet hoor; muziek heb ik nog om mijn emoties te kanaliseren, nieuwe therapie die mij rust br...

WHO CARES?

  Deze fucking maatschappij is veel harder geworden in de afgelopen 35 jaar, als het al niet langer is! Eerder kon je nog demonstreren, je mening verkondigen, hield jij je aan regels, ook verkeersregels. Waren we tolerant als Nederlanders; kon als vrouw gewoon over straat zonder lastig gevallen te worden (ook in de nacht), hand in hand over straat lopen, met keppeltje op lopen… vroeger was het beter! Maar echt hoor, zonder te klinken als een zeurende oude man, het was ook beter voor de komst van de sociale media ! Het heeft ons dichterbij elkaar gebracht , maar ook veel muren om ons heen gezet, ons uit elkaar getrokken. We kregen geschiedenisles in hoe de verzuiling in de jaren 70 verdween, maar met de komst van de sociale media is er een nieuwe, nog duidelijkere verzuiling ontstaan. En AI verergert dit nog meer! De sociale media heeft ons, mij, niet alleen negativiteit gebracht; wat ik al eerder zei het heeft ons ook dichterbij elkaar gebracht, zonder kon ik niet in mijn situati...

ACCEPTATIE IS K*TWOORD

  Ik zeg altijd dat ik het niet accepteer wat mij is overkomen, maar dat je er mee leert leven! Acceptatie is een kutwoord! Acceptatie van iets is stilstand en passief vind ik! En ook in een boek wat ik las ‘ ik mis mij ook – leven met niet aangeboren hersenletsel’ van Masha Kamphuis & Ronald Giphart   kwam ik deze opmerking van Mascha tegen: “Ik denk dat acceptatie, om dat rotwoord toch te gebruiken, uiteindelijk betekent dat je je minder afzet tegen je nieuwe zelf.” Hier kan ik wel gedeeltelijk mee eens zijn, je accepteert nooit wat je is overkomen, maar ik accepteer wel dat ik mij minder afzet tegen mijn nieuwe zelf. Deze acceptatie (vind het nog steeds een kutwoord) is een proces van jaren geweest, jaren ermee leven, jaren ermee dealen, er over schrijven, er met je naasten erover praatten, uitleggen…bewustwording creĆ«ren over mijn nieuwe ik. In het boek vind je ook deze handige tips: (ik heb ze wel beetje aangepast, maar ze komen uit het boek ‘IK MIS MIJ OOK – lev...