Doorgaan naar hoofdcontent

HELP!

 Meer willen doen dan mijn gezondheid aan kan…tja, natuurlijk wil ik weer kunnen wat ik voorheen kon; lopen, fietsen, klussen, werken,  samenwonen, beheersen van emoties, minder gevoelig zijn voor licht en geluiden, kleine dingen oppakken…etc. Veel hè? Er is nog veel meer, helaas…maar dat bespaar ik jullie maar!

Soms kijk ik naar mensen die kunnen lopen en dan denk ik:”Neem het niet voor lief…als je het niet meer kan…wat dan?” Je gaat het missen als je heet niet meer kunt en dat is bij meer dingen zo, niet alleen bij lopen. Mensen nemen snel iets voor lief, maar als je het niet meer kunt ga je wel anders denken.

Soms doe ik meer dan mijn gezondheid aan kan, soms moet je wel… Je wilt graag dingen zelf doen en dan doe je wel eens iets dan je gezondheid aan kan. Je vraagt dan veel van je lichaam en soms is het beter om dan hulp te vragen, maar ik ben eigenwijs! Zelf doen! Het kost mij dan veel energie, het wil wel, maar… Een voorbeeld: een cd valt op de grond, mijn fijne motoriek is heel slecht, dus duurt wel een minuutje of vijf…en dan heb ik hem en dan zit ie vol vette vinger vlekken en als ik ergens een hekel aan heb is dat het wel, wil ie ook zo niet afspelen dus schoonmaken…tja… Schoonmaken? Daar moet hulp bij hebben, maar een cd’tje schoonmaken, kom op…



Waroom is hulp vragen niet erg? Wat zeggen ze op het net:

Waarom hulp vragen niet erg is

Hulp vragen aan anderen
Onafhankelijkheid is altijd slechts tot een grens. Niemand is geheel onafhankelijk, we zijn in zekere zin altijd wel ergens afhankelijk van anderen. Vandaag de dag staat het individualisme, onafhankelijkheid en vrijheid hoog aangeschreven. Hoe onafhankelijker des te beter. Maar dit is maar een visie een zienswijze zonder enige grond.
Waar zou de mens zijn zonder anderen. Die zogenaamde onafhankelijkheid (of het beeld ervan) valt al gauw in duigen als we ons eens afvragen waar dit op gebaseerd is. Een ideaalbeeld en niets meer. De werkelijkheid is dat wij in al ons doen en laten geheel afhankelijk zijn van anderen.
Een vervelend zij effect is dat het hulp vragen aan anderen vaak wordt gezien als een teken van zwakte zoiets als: "Ik kan het niet alleen af...."
Er is niets dat je hoeft te weerhouden om in sommige gevallen de hulp van anderen te vragen, dat wil helemaal niet zeggen dat je zwak bent. Het is alleen maar logisch dat jen iet alles alleen af kan.
Zelfvertrouwen en hulp vragen
Dat mensen tot een zekere hoogte onafhankelijk willen zijn is prima maar alles waar "te" voor staat is slecht. Waarom doorgaan met worstelen als een ander dit voor je kan oplossen. Mensen die een gebrek aan zelfvertrouwen hebben, hebben soms de neiging om geen hulp meer te durven vragen aan anderen. Ook kan meespelen dat wanneer men te maken krijgt met psychische klachten dat men zoiets krijgt van: "Ik heb overal al hulp voor nodig."
Laatste twee voorbeelden hebben toch enigszins te maken met een negatief zelfbeeld. Waarom zou jij het niet waard zijn om geholpen te worden. Inderdaad, er zullen mensen zijn die vooroordelen koesteren, maar genoeg mensen die je graag willen helpen. Hulp vragen aan anderen is ook een vorm van zelfvertrouwen.
Wanneer je geen hulp durft of wil vragen aan anderen dan doe je jezelf tekort, iedereen heeft wel eens hulp nodig van een ander. Als je in een positie verkeert waardoor je bij ziekte meer hulp nodig heb dan anderen dan is het nooit jouw vrije keuze geweest. Niemand kiest er voor om ziek te zijn.
Een positief effect van hulp vragen is dat er vaak meer begrip ontstaat over jouw positie en jouw ziekte. Mensen worden zich vaak bewust van de moeilijkheden die jij ondervind als je ze om hulp vraagt en uitlegt waarom.
Wanneer je begrip krijgt voor jouw positie dan kan dit het zelfvertrouwen helpen, je staat niet meer geheel alleen met jouw problematiek.
Wanneer je last heb van psychische klachten dan is het vaak al voor jezelf moeilijk te begrijpen waarom en hoe. Voor mensen om je heen des te moeilijker. Door hulp te vragen kunnen mensen in jouw omgeving beter begrijpen wat voor jouw moeilijker is en zodoende beter begrijpen wat voor een impact jouw ziekte heeft op je leven.
Begrip van anderen is belangrijk voor ons zelfbeeld. Het verreist zelfvertrouwen om hulp te vragen maar het levert ook weer zelfvertrouwen op wanneer je dit doet.

Niemand kan volledig onafhankelijk zijn, hulp vragen voor de dingen die je zelf niet kan oplossen is geen schande. Nee, hulp vragen verreist soms moed. Het is moedig om tegen jezelf te kunnen zeggen dat je iets niet alleen kan oplossen en nog moediger om dit aan een ander voor te leggen.

Mijn bron? www.sportjegeestgezond.nl Vragen om hulp een zwakte, gebrek aan zelfvertrouwen om te vragen?  Ik ben dus zwak en heb weinig zelfvertrouwen? Daar ben ik het niet mee eens!
Hulp vragen heeft niets met vertrouwen te maken. Iemand die hulp vraagt is niet zwak… Ik zie het meer zo; je moet eerst accepteren dat je hulp nodig hebt, voordat je erom kunt vragen. Acceptatie, geen zwakte of gebrek aan zelfvertrouwen…ACCEPTATIE! Voordat ik om hulp kon vragen, moest ik eerst accepteren dat ergens hulp bij nodig had. Okay je moet een drempel over, maar  die drempel is niet het gebrek aan zelfvertrouwen, maar die drempel is de acceptatie dat je hulp ergens bij nodig hebt.
Mensen die niet om hulp vragen die zijn zwak. Die hebben juist een gebrek aan zelfvertrouwen. Ik ben het wel eens met de opmerking  Niemand kan volledig onafhankelijk zijn, hulp vragen voor de dingen die je zelf niet kan oplossen is geen schande. Nee, hulp vragen verreist soms moed. Het is moedig om tegen jezelf te kunnen zeggen dat je iets niet alleen kan oplossen en nog moediger om dit aan een ander voor te leggen.”

Reacties

  1. Ik zit sinds 6 jaar in een rolstoel.
    Alhoewel ik ook probeer zoveel mogelijk zelf te kunnen, mijn ervaring is dat mensen doorgaans je graag helpen.
    Als je je laat helpen kun jij vooruit en degene die je helpt heeft ook een goed gevoel, dus beiden ben je tevreden.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

NIEUW, NIEUWER, NIEUWST

Nieuw jaar, nieuw uiterlijk blog, nieuwe blog stijl…meer dagboekstijl, maar hersenletsel blijft eenonderdeel van mijn leven en dat is zeker van invloed op mijn dagelijkse beslommeringen. De ene dag zal ik meer schrijven dan de andere…net als het leven zelf; de ene dag is de andere niet. Ik zal ook gewoon dingen schrijven (en delen) waar IK zin in heb!
Januari
1 Januari… Lekker geslapen denk ik (want ik sliep) wel met oordopjes in omdat ik om 24:00 het geknal niet wilde horen! Na wat bubbels en cola-rum, wat oliebollen en wat fuetworstplakjes was mijn oudejaarsavond ten einde toen de Guido Wijers klaar was met de oudejaarsconference… heerlijk mijn bedje in nadat ik wat vocht had gelost. Oudejaarsavond in mijn 1tje, in 2018 wil ik het anders doen denk ik. Gezelligheid was ver te zoeken en nieuwjaarsdag? Het zijn voor mij ‘gewone’ dagen, al was dit voor mijn bloeding zeker niet! Familie bezoeken op deze dag, bij opa (afgelopen jaar overleden helaas) en oma in Emmen langs of andere famili…

VETJAAR

2017 begon voor mij slapend…om 24:00 precies ging ik naar bed, ik kon moeilijk in slaap komen want wat mafketels vonden het wel een goed idee om wat vuurwerk af te steken, gelukkig nieuwjaar! Steekwoorden voor mijn 2017: alcohol, pens, ouder worden, kanker, speciaal, zwart (niet discriminerend bedoeld…ik wil niemand beledigen…sorry alvast als dat wel zo voelt…ach fuck you!) oh ja steekwoorden…ge-emmer, muzikaal en Giphart.
De eerste drie steekwoorden begin ik maar mee. Na een oudejaarsavond in mijn eentje; fles prosecco achter de kiezen, stuk of wat oliebollen (verspreid over de dag een stuk of 15), chips en wat gevulde eieren…wenste ik mijzelf een voortreffelijk nieuwjaar toe alvorens ik mijn ‘dronken’ lijf in mijn bed legde nadat ik de prosecco in het toilet piste. Twaalf uur wat een kabaal…ik wil slapen! 2017 het jaar dat ik 40 werd, weer een jaartje ouder en ik merk nu echt ‘ieder pondje gaat door het mondje’. Ik merk dat mijn buikje nu echt groter wordt en ik krijg zelf ‘love-ha…

GE-EMMER

Ik vroeg laatst of iemand een idee had waar ik mijn blog over moest gaan schrijven deze maand. Iemand vroeg mij om een lijstje te maken van dingen die ik nog een keer wil doen en in het kader van mijn 2e lustrum in 2018 heb ik dit gedaan, ik vond een goed idee..ik moest er wel een motivatie bijschrijven, een lijstje is zo gemaakt, mijn (zogenoemde) bucketlist:

Salzburg Ziggo dome concert Hedon Zwolle Sterren restaurant Een hele dure wijn zuipen Fjorden Zelfstandig lopen Restaurant van Herman de Blijker eten Rolstoelelkroegtocht Het hoeft niet allemaal in 2018 en de volgorde is ook niet vast hoor luitjes. Muziek is belangrijk, voor mij, voor iedereen denk ik. Muziek helpt je bij het verwerken van verschillende emoties. Je kunt gewoon luisteren of keihard meezingen, er op dansen… Maar het doet iets met je! Bewust of onbewust verwerk door muziek dingen. Omdat muziek iets met je doet vind je iets leuk of niet. Bepaalde klanken vind je leuk, roepen herinnering op. Zo hoorde ik l…