Doorgaan naar hoofdcontent

GESTRUCTUREERD!

Structuur…heb ik in de dag nodig al NAH’er, geeft de dag een richting. Anders kan ik mij nergens op richten, dit kan mijn hoofd aan…samenhang in de prikkels, structuur. Was deze structuur er niet kreeg ik onsamenhangende prikkels en dat zou ik niet kunnen hanteren, mijn hersen zouden dit niet goed verwerken. Alles wat deze samenhang doorbreekt kunnen mijn hersenen niet goed verwerken…een spontane afspraak of iets plotseling iets doorbreek deze structuur, samenhang en dat kan ik (mijn hersens) niet aan! Weg spontaniteit…daarom plan ik nu alles in! Plotselinge veranderingen in dit plan, zorgt bij mij onredelijke reactie, omdat mijn hersens dit goed verwerken…kan ik zo boos worden. Het past niet in MIJN planning…structuur!



Dit is dus iets wat je ook hebt als NAH’er…een gevolg van de hersenbeschadiging, je moet er mee leven. Ook van belang is dat je omgeving, je netwerk dit weet, zich hiervan bewust is en er rekening mee houd! Dit is voor iemand met NAH erg belangrijk, structuur…samenhang. Samenhang tussen het netwerk en iemand met NAH…ook een vorm van structuur!

Structuurverf, structuurbehang, structuurvisie, organisatiestructuur, bankstructuur, zinstructuur, tekststructuur, structuurfonds, dieptestructuur, infrastructuur, etc… vele woorden met structuur. Maar een ding hebben ze gemeen: ze brengen allemaal samenhang.

Iedereen heeft wel structuur nodig, maar mensen met NAH extreem…tot het irritante aan soms! Sorry hiervoor alvast namens alle NAH’ers, zijn we al irritant komt dit er ook nog bij…sorry! Tja…geen excuus, maar dit hebben wij, als NAH’ers, nodig. Ik wil mijn hersenbeschadiging niet gebruiken maar hier doe ik het wel, om een punt duidelijk te maken moet het wel soms.




Dit is één van de onzichtbare gevolgen…onzichtbaar, maar door ervaring iets wat nu zichtbaar is. Ik merk het elke dag; ook al vind ik het Activiteitencentrum (AC) niet altijd leuk…het geeft structuur aan mijn dag. Ook computeren, lezen, muziek, bankhangen en buizen (tv kijken) geven mij structuur. De sociale aspecten van het AC vind ik leuk, onder mensen zijn…heb ik altijd al leuk gevonden, maar alleen zijn vind ik ook heerlijk soms.

Reacties

Populaire posts van deze blog

NIEUW, NIEUWER, NIEUWST

Nieuw jaar, nieuw uiterlijk blog, nieuwe blog stijl…meer dagboekstijl, maar hersenletsel blijft eenonderdeel van mijn leven en dat is zeker van invloed op mijn dagelijkse beslommeringen. De ene dag zal ik meer schrijven dan de andere…net als het leven zelf; de ene dag is de andere niet. Ik zal ook gewoon dingen schrijven (en delen) waar IK zin in heb!
Januari
1 Januari… Lekker geslapen denk ik (want ik sliep) wel met oordopjes in omdat ik om 24:00 het geknal niet wilde horen! Na wat bubbels en cola-rum, wat oliebollen en wat fuetworstplakjes was mijn oudejaarsavond ten einde toen de Guido Wijers klaar was met de oudejaarsconference… heerlijk mijn bedje in nadat ik wat vocht had gelost. Oudejaarsavond in mijn 1tje, in 2018 wil ik het anders doen denk ik. Gezelligheid was ver te zoeken en nieuwjaarsdag? Het zijn voor mij ‘gewone’ dagen, al was dit voor mijn bloeding zeker niet! Familie bezoeken op deze dag, bij opa (afgelopen jaar overleden helaas) en oma in Emmen langs of andere famili…

XXX

Vervoer, de soap gaat nog ff door…mijn standpunt:

Geen vervoer dus…Waarom? Omdat de WMO en Welzijn Kampen hersenletsel niet begrijpen. Wel heeft men begrip voor het feit dat ik hersenletsel heb, maar begrijpt absoluut niet wat het met je leven doet! En met name wat het hebben van hersenletsel van invloed op je gedrag heeft!! En het feit dat je daar geen controle over hebt!Geen controle over gedrag, dan kun je dus zonder het op dat moment zelf te realiseren ongewenst gedrag vertonen. En dit is mij gebeurd dus… Ik heb ongewenst gedrag vertoont waar ik op dat moment geen controle over had. Wat dus resulteerde in het feit dat men nu moeilijk doet om mij te vervoeren bij Welzijn! Een rolstoel niet vastzetten, mijn levensvervoerdersmiddel in combinatie met het onverschillige gedrag van de ‘vrijwillige’ chauffeur resulteerde dat ik ongewenst gedrag vertoonde! Ik werd boos ja, mijn hersenen verwerkten deze informatie niet goed door mijn hersenletsel en ik ‘flipte’ werd dus boos en zei van alle…

TERUGGAAN IN HET LEVEN

Voor deze blog wil ik jullie meenemen naar een jaar dat voor mij bepalend is geweest in mijn ik, mijn vorming, dit jaar is een bepalend jaar geweest in mijn leven….we gaan 23 jaar terug in de tijd naar 1995. Het jaar dat ik mijn HAVO diploma kreeg, mijn HBO studie begon, op kamers ging en het jaar dat mijn ouders gingen scheiden! Een jaar waarin veel gebeurde, hoge pieken had en diepe dalen, veel te verwerken ook. Ook het jaar erna had dit effect op mijn wezen, mijn normen en waarden. Ik ben er niet trots op maar mijn kijk op relaties, de normen en waarden die ik toen daarover had, waren compleet het tegenovergestelde vanaf het moment dat ik de moeder van mijn kind ontmoete in 1998…alles werd anders, door haar is mijn kijk op relaties, zijn mijn normen en waarden veranderd, verschoven…ik stond positiever in het leven! 1995, 1996 en 1997 zijn belangrijke vormingsjaren geweest voor de man die ik nu ben! Studentenvereniging, drank, drugs, vrouwen, ik leefde er op los. Om het 1 en ander t…